Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Rozważanie Ewangelii na dziś

Ewangelia na dziś + homilia (300 słów)

XXVII Środa okresu zwykłego

Ściągnij
Pierwsze Czytanie (Ga 2,1-2.7-14): Bracia: Po czternastu latach udałem się ponownie do Jerozolimy wraz z Barnabą, zabierając ze sobą także Tytusa. Udałem się zaś w tę stronę na skutek otrzymanego objawienia. I przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę wśród pogan, osobno zaś tym, którzy cieszą się powagą, by stwierdzili, czy nie biegnę lub nie biegłem na próżno. Wręcz przeciwnie, stwierdziwszy, że mnie zostało powierzone głoszenie Ewangelii wśród nieobrzezanych, podobnie jak Piotrowi wśród obrzezanych, Ten bowiem, który współdziałał z Piotrem w apostołowaniu obrzezanych, współdziałał i ze mną wśród pogan, i uznawszy daną mi łaskę, Jakub, Kefas i Jan, uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawice na znak wspólnoty, byśmy szli do pogan, oni zaś do obrzezanych, byleśmy pamiętali o ubogich, co też gorliwie starałem się czynić.

Gdy następnie Kefas przybył do Antiochii, otwarcie mu się sprzeciwiłem, bo na to zasłużył. Zanim jeszcze nadeszli niektórzy z otoczenia Jakuba, brał udział w posiłkach z tymi, którzy pochodzili z pogaństwa. Kiedy jednak oni się zjawili, począł się usuwać i trzymać się z dala, bojąc się tych, którzy pochodzili z obrzezania. To jego nieszczere postępowanie podjęli też inni pochodzenia żydowskiego, tak że wciągnięto w to udawanie nawet Barnabę. Gdy więc spostrzegłem, że nie idą słuszną drogą, zgodną z prawdą Ewangelii, powiedziałem Kefasowi wobec wszystkich: „Jeżeli ty, choć jesteś Żydem, żyjesz wedle obyczajów przyjętych wśród pogan, a nie wśród Żydów, jak możesz zmuszać pogan do przyjmowania zwyczajów żydowskich?”
Psalm Responsoryjny: 116
R/. Całemu światu głoście Ewangelię.
Chwalcie Pana wszystkie narody, wysławiajcie Go wszystkie ludy, bo potężna nad nami Jego łaska, a wierność Pana trwa na wieki.
Śpiew przed Ewangelią (Rz 8,15): Alleluja, alleluja, alleluja. Otrzymaliście Ducha przybrania za synów, w którym wołamy: Abba, Ojcze. Alleluja, alleluja, alleluja.
Tekst Ewangelii (Łk 11,1-4): Gdy Jezus przebywał w jakimś miejscu na modlitwie i skończył ją, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas się modlić, jak i Jan nauczył swoich uczniów». A On rzekł do nich: «Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».

«Panie, naucz nas się modlić, jak i Jan nauczył swoich uczniów»

Fr. Austin Chukwuemeka IHEKWEME (Ikenanzizi, Nigeria)

Dzisiaj widzimy, jak jeden z uczniów mówi do Jezusa: Panie, naucz nas się modlić, jak i Jan nauczył swoich uczniów» (Łk 11,1). Odpowiedź Jezusa: «Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie» (Łk 11,2-4), może być streszczona jednym zdaniem: właściwa dyspozycja do modlitwy to postawa dziecka przed ojcem.

Widzimy od razu, że modlitwa, według Jezusa, to układ ojcowsko-synowski. To znaczy, jest to sprawa rodzinna oparta na poufałej i pełnej miłości relacji. Obraz Boga jako ojca, mówi nam o relacji opartej na uczuciach i intymności, a nie na władzy i autorytecie.

Modlić się jak chrześcijanin wskazuje na postawienie się w sytuacji gdy widzimy Boga jako ojca i mówimy do niego jako jego dzieci: Piszesz do mnie: “Modlitwa jest rozmową z Bogiem. Ale o czym?” — O czym? O Nim, o tobie. O twoich radościach i smutkach, sukcesach i niepowodzeniach, o szlachetnych ambicjach i codziennych kłopotach... O twoich słabościach! Dziękczynienia i prośby. Miłość i skrucha. Jednym słowem, poznać Boga i poznać siebie: “być razem!” (Św. Josemaría Escrivá).

Kiedy dzieci rozmawiają z rodzicami skupiają się na jednym: przekazać w słowach i mową ciała to co czują w sercu. Stajemy się lepszymi kobietami i mężczyznami modlitwy, gdy nasz stosunek do Boga staje się bardziej intymny, niczym ojca z synem. Tego przykład zostawił nam sam Jezus. On jest drogą.

A gdy udasz się do Dziewicy, mistrza modlitwy, jaka prosta się stanie! Faktycznie «Maryja jest niedoścignionym wzorem kontemplacji Chrystusa. Oblicze Syna należy do Niej ze szczególnego tytułu (…) Nikt nie oddawał się równie pilnie kontemplowaniu Chrystusowego oblicza, jak Maryja» (Jan Paweł II).

Nowa witryna evangeli.net jest już dostępna. Mamy nadzieję, że dystrybucja treści i nowe funkcje ułatwią czytanie i rozważanie Ewangelii oraz komentarza.