Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: III Niedziela Wielkiego Postu C

Pierwsze Czytanie (Wj 3,1-8a.13-15): Mojżesz pasł owce teścia swego Jetry, kapłana Madianitów; zawiódł pewnego razu owce w głąb pustyni i przyszedł do góry Bożej Horeb. Wtedy ukazał mu się anioł Pana w płomieniu ognia w środku krzewu. Mojżesz widział, jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego. Rzekł wtedy Mojżesz: ”Zbliżę się, aby ujrzeć lepiej to niezwykłe zjawisko, dlaczego krzew się nie spala”.

Gdy zaś Pan ujrzał, że Mojżesz się zbliżał, aby lepiej mógł ujrzeć, zawołał doń Bóg: ”Mojżeszu, Mojżeszu!”. On zaś odpowiedział: ”Oto jestem”. Rzekł mu: ”Nie zbliżaj się tu. Zdejm sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą”. Powiedział jeszcze Pan: ”Jestem Bogiem ojca twego. Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”. Mojżesz zasłonił twarz, bał się bowiem ujrzeć Boga. Pan mówił: ”Dosyć napatrzyłem się na udrękę ludu mego w Egipcie i nasłuchałem się narzekań jego na ciemięzców, znam tedy dobrze jego uciemiężenie. Zstąpiłem, aby go wyrwać z jarzma egipskiego i wyprowadzić z tej ziemi do ziemi żyznej i przestronnej, do ziemi, która opływa w mleko i miód”.

Mojżesz zaś rzekł Bogu: ”Oto pójdę do synów Izraela i powiem im: »Bóg ojców naszych posłał mię do was«. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, to cóż im mam powiedzieć?”. Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: ”Ja jestem, który jestem”. I dodał: ”Tak powiesz synom Izraela: »Ja jestem posłał mię do was«”. Mówił dalej Bóg do Mojżesza: ”Tak powiesz synom Izraela: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba przysłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia”.
Psalm Responsoryjny: 102
R/. Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
Błogosław, duszo moja, Pana i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego. Błogosław, duszo moja, Pana i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

On odpuszcza wszystkie twoje winy leczy wszystkie choroby, On twoje życie ratuje od zguby i obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Dzieła Pana są sprawiedliwe, wszystkich uciśnionych ma w swojej opiece. Drogi swoje objawił Mojżeszowi, swoje dzieła synom Izraela.

Miłosierny jest Pan i łaskawy, nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy. Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Drugie Czytanie (1Kor 10,1-6.10-12): Nie chciałbym, bracia, żebyście nie wiedzieli, że nasi ojcowie wszyscy co prawda zostawali pod obłokiem, wszyscy przeszli przez morze i wszyscy byli ochrzczeni w imię Mojżesza, w obłoku i w morzu; wszyscy też spożywali ten sam pokarm duchowy i pili ten sam duchowy napój. Pili zaś z towarzyszącej im duchowej skały, a skałą był Chrystus. Lecz w większości z nich nie upodobał sobie Bóg; polegli bowiem na pustyni. Stało się zaś to wszystko, by mogło posłużyć za przykład dla nas, iżbyśmy nie byli skłonni do złego, jak oni zła pragnęli. Nie szemrajcie, jak niektórzy z nich szemrali i zostali wytraceni przez dokonującego zagłady. A wszystko to przydarzyło się im jako zapowiedź rzeczy przyszłych, spisane zaś zostało ku pouczeniu nas, których dosięga kres czasów. Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł.
Śpiew przed Ewangelią (Mt 4,17): Nawracajcie się, bliskie jest królestwo niebieskie.

Tekst Ewangelii (Łk 13,1-9): W tym samym czasie przyszli niektórzy i donieśli Mu o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar. Jezus im odpowiedział: «Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jerozolimy? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie».

I opowiedział im następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: "Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je: po co jeszcze ziemię wyjaławia?" Lecz on mu odpowiedział: "Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz je wyciąć"».

«Si no os convertís, todos pereceréis del mismo modo»

+ Cardenal Jorge MEJÍA Cardenal
(Città del Vaticano, Watykan)

Dzisaj jest trzecia niedziela Wielkiego Postu i czytanie ewangeliczne wzywa nas do pokuty i nawrócenia. A raczej, do zmiany naszego życia.

“Nawrócić się” w języku Ewangelii oznacza przemianę postawy wewnętrznej, ale także zewnętrznego stylu. Jest to jedno z naczęściej używanych słów w Ewangelii. Przypomnijmy sobie, że przed przyjściem Jezusa Chrystusa, Jan Chrzciciel określał proroctwo tym samym wyrażeniem: «Głosił chrzest nawrócenia» (Mk 1,4). I również proroctwo Jezusa opiera się na takich słowach: «Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię» (Mk 1,15).

To dzisiejsze czytanie jest mimo wszystko charakterystyczne i wymaga wnikliwej uwagi i konkretnej odpowiedzi. Można powiedzieć, że pierwsza jego część z dwoma odniesieniami historycznymi (krew przelana przez Piłata i zawalenie się wieży), zawiera ostrzeżenie. Nie można tego nazwać inaczej!: rozpacz z powodu dwóch nieszczęść wówczas odczuwanych i opłakiwanych, ale Jezus Chrystus z wielką powagą mówi do nas wszystkich: —Jeśli nie zmienicie swojego życia «wszyscy podobnie zginiecie» (Łk 13,5).

Wskazuje to na dwie sprawy. Po pierwsze, na absolutną powagę zobowiązania chrześcijańskiego. I po drugie, że nie respektowanie go zgodnie z wolą Boga, prowadzi do śmierci, lecz nie na tym świecie, ale dużo gorszej, na tamtym: do wiecznego zatracenia. Obydwa obrazy śmierci nie są niczym innym dla nas niż przedstawieniem innej śmierci, nieporównywalnej z tą pierwszą.

Każdy wie, jak to wymaganie zmiany do niego się odnosi. Nikt nie jest pominięty. A jeśli to nas niepokoi, to druga część jest pocieszeniem. Winiarz, którym jest Pan Jezus, prosi właściciela winnicy, swojego Ojca, aby poczekał jeszcze rok. A w tym czasie On zrobi wszystko, co możliwe (i niemożliwe, umierając za nas), aby winnica wydała owoce. A więc, zmieńmy nasze życie! Takie jest przesłanie Wielkiego Postu. Potraktujmy je na serio. Święci, tacy jak na przykład Święty Ignacy, choć późno w swoim życiu, ale dzięki łasce Boga zmienił się i zachęca nas do zmiany.