Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: XXV Poniedziałek okresu zwykłego

Pierwsze Czytanie (Ezd 1,1-6): Aby się spełniło słowo Pana przepowiedziane przez usta Jeremiasza, pobudził Pan ducha Cyrusa, króla perskiego, w pierwszym roku jego panowania, żeby ogłosił w całym swoim królestwie i wydał na piśmie, co następuje: „Tak mówi Cyrus, król perski: «Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebios. I On mi rozkazał zbudować Mu dom w Jerozolimie, która jest w Judei. Jeśli z całego ludu Jego jest między wami jeszcze ktoś, to niech Bóg jego będzie z nim; a niech idzie do Jerozolimy w Judei i niech zbuduje dom Pana, Boga Izraela, to jest Boga, który jest w Jerozolimie. A każdego z tych, co przetrwali, współmieszkańcy wszystkich miejscowości, gdzie taki przebywa, mają go wesprzeć srebrem, złotem, sprzętem i bydłem, nadto dobrowolnymi ofiarami dla domu Boga, który jest w Jerozolimie»”.

Wtedy powstali naczelnicy rodów Judy i Beniamina, jak również kapłani i lewici, słowem każdy, którego ducha Bóg pobudził, aby ruszył w drogę zbudować dom Pana znajdujący się w Jerozolimie. A wszyscy sąsiedzi poparli ich wszystkim: srebrem, złotem, sprzętem, bydłem i kosztownościami, oprócz wszystkich darów złożonych dobrowolnie.
Psalm Responsoryjny: 125
R/. Pan Bóg usłyszał głos mego błagania.
Gdy Pan odmienił los Syjonu, wydawało się nam, że śnimy. Usta nasze były pełne śmiechu, a język śpiewał z radości.

Mówiono wtedy między poganami: „Wielkie rzeczy im Pan uczynił”. Pan uczynił nam wielkie rzeczy i ogarnęła nas radość.

Odmień znowu nasz los, Panie, jak odmieniasz strumienie na Południu. Ci, którzy we łzach sieją, żąć będą w radości.

Idą i płaczą niosąc ziarno na zasiew, lecz powrócą z radością niosąc swoje snopy.
Śpiew przed Ewangelią (Mt 5,16): Alleluja, alleluja, alleluja. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego.Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Łk 8,16-18): Nikt nie zapala lampy i nie przykrywa jej garncem ani nie stawia pod łóżkiem; lecz stawia na świeczniku, aby widzieli światło ci, którzy wchodzą. Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajemnego, co by nie było poznane i na jaw nie wyszło. Uważajcie więc, jak słuchacie. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, temu zabiorą i to, co mu się wydaje, że ma».

«Stawia (lampę) na świeczniku, aby widzieli światło ci, którzy wchodzą»

+ Rev. D. Joaquim FONT i Gassol
(Igualada, Barcelona, Hiszpania)

Dzisiejsza Ewangelia, choć tak krótka, bogata jest w tematy, które przyciągają naszą uwagę. Po pierwsze, “dać światło”: wszystko jest oczywiste w oczach Boga! Drugi ważny temat: Łaski są połączone, będąc wiernym jednej przyciągamy inne: «Gratiam pro gratia» (J 1,16). W skrócie, tak się mówi o rzeczach boskich i trwałych w języku ludzkim.

Światło dla tych, którzy wchodzą do Kościoła! Przez wieki chrześcijańskie matki w zaciszu uczyły swe dzieci jasnymi słowami, ale przede wszystkim ze “światłem”, o dobrym przykładzie. Również siały z typową ludową mądrością ewangeliczną prawdę wyrażoną w wielu przysłowiach pełnych mądrości i wiary. Jedno z nich to: «Oświetlić, ale nie oślepić». Święty Mateusz mówi nam: «(...)aby świeciło wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie» (Mt 5,15-16).

Nasz rachunek sumienia na koniec dnia można porównać do sklepikarza, który sprawdza stan kasy, aby zobaczyć owoce swojej pracy. Nie zaczyna od pytania: —Ile straciłem? Ale raczej: —Co zarobiłem? I zaraz potem: —Jak mogę jutro zarobić więcej, co mogę zrobić, aby polepszyć wynik? Podsumowanie naszego dnia kończy się dziękczynieniem, i dla kontrastu, aktem bólu miłości. —Żałuję, że nie miłowałem bardziej i jestem pełen nadziei, że jutro będę mógł przypodobać się bardziej Naszemu Panu, który zawsze mnie widzi, jest przy mnie i tak bardzo mnie kocha. —Chcę dać więcej światła i zmniejszyć dym z ognia mojej miłości.

W czasie rodzinnych wieczorów rodzice i dziadkowie kuli —i kują nadal— osobowość i pobożność dzieci dziś, a dorosłych jutro. Warto! To pilne! Maryja, Gwiazda poranka, Dziewica świtu poprzedzającego Światło Słońca —Jezusa— prowadzi nas i podaje nam rękę. «Błogosławiona Dziewica! Nie zgubi się nigdy ten, na którego spojrzałaś» (Święty Anzelm).