Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: XV Środa okresu zwykłego

Pierwsze Czytanie (Iz 10,5-7.13-16): To mówi Pan: „Ach, ten Asyryjczyk, rózga mego gniewu i bicz w mocy mej zapalczywości! Posyłam go przeciw narodowi bezbożnemu, przykazuję mu o ludzie, na który się zawziąłem: żeby ograbił i złupił doszczętnie, by rzucił go na zdeptanie, jak błoto na ulicach. Lecz on nie tak będzie mniemał i serce jego nie tak będzie rozumiało; bo w jego umyśle plan zniszczenia i wycięcia w pień narodów bez liku. Albowiem powie: «Działałem siłą mej ręki i własnym sprytem, bom jest rozumny. Przesunąłem granice narodów i rozgrabiłem ich skarby, a mieszkańców powaliłem jak mocarz. Ręka moja odkryła jakby gniazdo bogactwa narodów. A jak zbierają porzucone jajka, tak ja zagarnąłem całą ziemię; i nie było, kto by zatrzepotał skrzydłem, nikt nie otworzył dzioba, nikt nie pisnął». Czy się pyszni siekiera wobec drwala? Czy się wynosi piła ponad tracza? Jak gdyby bicz chciał wywijać tym, który go unosi, i jak gdyby pręt chciał podnosić tego, który nie jest z drewna”. Przeto Pan, Bóg Zastępów, ześle wycieńczenie na jego tuszę. Pod jego świetnym wyglądem rozpali się gorączka, jakby zapłonął ogień.
Psalm Responsoryjny: 93
R/. Pan nie odrzuca ludu wybranego.
Depczą Twój lud, o Panie, uciskają Twoje dziedzictwo, mordują wdowę i przybysza, zabijają sieroty.

Mówią: „Pan tego nie widzi, nie dostrzega tego Bóg Jakuba”. Zrozumcie to, głupcy w narodzie, kiedy zmądrzejecie bezrozumni?

Czy nie usłyszy Ten, który ucho wszczepił, Ten, który stworzył oko, nie zobaczy? Czy nie ukarze Ten, który napomina ludy, który ludzi naucza mądrości?

Pan bowiem nie odpycha swego ludu i nie porzuca swojego dziedzictwa. Sąd zwróci się ku sprawiedliwości, pójdą za nią wszyscy ludzie prawego serca.
Śpiew przed Ewangelią (Cf. Mt 11,25): Alleluja, alleluja, alleluja. Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Mt 11,25-27): W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić.

«Zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom»

P. Raimondo M. SORGIA Mannai OP
(San Domenico di Fiesole, Florencia, Włochy)

Dzisiaj, Ewangelia stawia przed nami możliwość zagłębienia się w strukturę samej mądrości Bożej. Kto z nas nie chciałby poznać rozwiązania tajemnic ludzkiego życia? Ale istnieją zagadki, których rozwiązania nawet najlepszy zespół badaczy nigdy nie będzie w stanie choćby przewidzieć. Jednakże, istnieje Jeden, przed którym «nie ma nic ukrytego» (Mk 4,22). To Ten, który sam sobie nadaje imię "Syna Człowieczego", ponieważ o samym sobie zapewnia: «Wszystko przekazał Mi Ojciec Mój» (Mt 11,27). Jego człowiecza natura —poprzez tak zwaną unię hipostatyczną— przybrana została przez Osobę ze Słowa Bożego: jest, jednym słowem, Drugą Osobą Przenajświętszej Trójcy, wobec której nie istnieje ciemność i dzięki której noc jest jaśniejsza od dnia.

Jedno z przysłów arabskich głosi: «Jeśli w ciemną noc, czarna mrówka idzie po czarnej ścianie, Bóg ją widzi». Przed Bogiem nie ma tajemnic ani sekretów. Dla nas są, ale nie dla Boga, przed którym przeszłość, teraźniejszość i przyszłość są otwarte i zbadane do końca.

Pan mówi dziś, w uniesieniu: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom» (Mt 11,25). Tak, bo nikt nie jest w stanie poznać tych lub podobnych ukrytych tajemnic, nawet próbując wyciągnąć je na światło dzienne za pomocą najbardziej zaawansowanych studiów, ani poprzez mędrkowanie. Głębokie życiowe sekrety zawsze będą lepiej znane staruszce bez wykształcenia szkolnego niż pretensjonalnemu naukowcowi, który spędził lata na najbardziej prestiżowych uniwersytetach. Istnieje rodzaj wiedzy, który zdobywa się wiarą, prostotą i wewnętrznym ubóstwem. Dobrze powiedział Klemens Aleksandryjski: «Noc jest czasem odpowiednim dla tajemnic; to właśnie wtedy dusza —pokorna i uważna— zwraca się ku sobie samej, snując refleksje nad własną kondycją; to właśnie wtedy spotyka Boga».