Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: V Piątek Wielkanocy

Pierwsze Czytanie (Dz 15,22-31): Po naradzie w Jerozolimie apostołowie i starsi wraz z całym Kościołem postanowili wybrać ludzi przodujących wśród braci: Judę, zwanego Barsabas, i Sylasa, i wysłać do Antiochii razem z Barnabą i Pawłem. Posłali przez nich pismo tej treści:

„Apostołowie i starsi bracia przesyłają pozdrowienie braciom pogańskiego pochodzenia w Antiochii, w Syrii i w Cylicji. Ponieważ dowiedzieliśmy się, że niektórzy bez naszego upoważnienia wyszli od nas i zaniepokoili was naukami, siejąc wam zamęt w duszach, postanowiliśmy jednomyślnie wybrać mężów i wysłać razem z naszymi drogimi: Barnabą i Pawłem, którzy dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa poświęcili swe życie. Wysyłamy więc Judę i Sylasa, którzy powtórzą wam ustnie to samo. Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!”

Wysłannicy przybyli więc do Antiochii i zwoławszy lud, oddali list. Gdy go przeczytano, ucieszyli się z jego zachęcającej treści.
Psalm Responsoryjny: 56
R/. Będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów.
Serce moje jest mocne, Boże, mocne jest moje serce, zaśpiewam psalm i zagram. Zbudź się, duszo moja, zbudź, harfo i cytro, a ja obudzę jutrzenkę.

Będę Cię chwalił wśród ludów, Panie, zaśpiewam Ci psalm wśród narodów. Bo Twoja łaska sięga aż do nieba, a wierność Twoja po chmury. Wznieś się, Boże, ponad niebiosa, nad całą ziemię Twoja chwała.
Śpiew przed Ewangelią (J 15,15): Alleluja, alleluja, alleluja. Nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od mego Ojca.

Tekst Ewangelii (J 15,12-17): W owym czasie Jezus rzekł do uczniów: «To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał - aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».

«To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem»

Rev. D. Carles ELÍAS i Cao
(Barcelona, Hiszpania)

Dzisiaj Pan zaprasza nas do braterskiej miłości: «Abyście się wzajemnie miłowali tak jak Ja was umiłowałem» (J 15,12), co oznacza, tak jak widzieliście, że ja postępuję i jeszcze będziecie to widzieli. Jezus mówi do ciebie jak do przyjaciela, bo powiedział ci, że Ojciec cię woła, że chce abyś został apostołem i przeznacza cię, abyś wydał owoc, owoc, który przejawia się w miłości. Święty Jan Chryzostom zapewnia: «Gdyby miłość rozprzestrzeniła się wszędzie, narodziłaby się z niej nieskończona ilość dóbr».

Kochać to dawać życie. Wiedzą to małżonkowie, którzy, ponieważ się kochają, czynią wzajemny dar ze swojego życia i biorą na siebie odpowiedzialność bycia rodzicami, akceptując również wyrzeczenie i poświęcenie swojego czasu i swojej osoby dla tych, którymi muszą się zająć, chronić, uczyć i formować jako osoby. Wiedzą to misjonarze, który oddają swoje życie za Ewangelię z tym samym chrześcijańskim duchem poświęcenia i wyrzeczenia. I wiedzą to zakonnicy, kapłani i biskupi, wie to każdy uczeń Jezusa, który sprzymierza się ze Zbawicielem.

Jezus powiedział ci trochę wcześniej, jaki jest warunek miłości, warunek wydania owocu: «jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity.» (J 12,24). Jezus zaprasza cię, byś stracił swoje życie, byś oddał się Jemu bez strachu, by umrzeć dla siebie samego, by móc kochać swojego brata miłością Chrystusa, miłością nadprzyrodzoną. Jezus zaprasza cię, byś osiągnął miłość skuteczną, czyniącą dobrą i konkretną; tak to rozumiał apostoł Jakub kiedy powiedział: «Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, a ktoś z was powie im: "Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta!" - a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała - to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie.» (Jk 2,15-17).