Dzisiaj, Kościół — zainspirowany przez Ducha Świętego — proponuje nam w tym okresie Wielkiego Postu tekst, w którym Jezus sugeruje swoim uczniom — a tym samym nam — zmianę mentalności. Jezus dziś przewraca do góry nogami ludzkie i przyziemne wizje swoich uczniów i otwiera przed nimi nowe horyzonty zrozumienia, na których opierać ma się styl życia jego naśladowców.

Nasze naturalne inklinacje kierują nas w stronę pragnienia dominacji nad rzeczami i nad osobami, rządzenia i wydawania rozkazów; chcemy, by robiono to co nam się podoba i aby ludzie uznawali nasz status, naszą pozycję. No dobrze, ale droga, którą proponuje nam Jezus to przeciwieństwo: «Lecz kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym» (Mt 20,26-27). "Sługa", "niewolnik" - nie możemy pozostać przy wypowiadaniu tych słów! Słyszeliśmy je setki razy, musimy być zdolni do wprowadzenia w życie rzeczywistości, którą one oznaczają i skonfrontowania tej rzeczywistości z naszymi postawami i zachowaniami.

Sobór Watykański II zapewnił, że "człowiek osiąga swoją pełnię poprzez służbę i oddanie innym". W tym przypadku wydaje nam się, że oddajemy życie, podczas gdy naprawdę je odnajdujemy. Człowiek, który nie żyje po to, by służyć, nie potrafi żyć. W tej postawie, naszym wzorem jest sam Chrystus — człowiek w całej pełni — ponieważ «Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu» (Mt 20,28).

Bycie sługą, bycie niewolnikiem, w taki sposób, o jaki prosi nas Jezus, jest dla nas niemożliwe. Pozostaje poza zasięgiem naszej słabej woli - musimy prosić, czekać i pragnąć intensywnie, aby przyznano nam te dary. Wielki Post i jego praktyki - post, jałmużna i modlitwa - przypominają nam, że aby otrzymać te dary, musimy się odpowiednio przygotować.