Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: 21 Września: Świętego Mateusza, Apostoła i Ewangelisty

Pierwsze Czytanie (Ef 4,1-7.11-13): Bracia: Zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani w jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.

Każdemu zaś z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego. I On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa.
Psalm Responsoryjny: 18
R/. Po całej ziemi ich głos się rozchodzi.
Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon. Dzień opowiada dniowi, noc nocy przekazuje wiadomość.

Nie są to słowa ani nie jest to mowa, których by dźwięku nie usłyszano: Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, ich słowa aż po krańce świata.
Śpiew przed Ewangelią (---): Alleluja, alleluja, alleluja. Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Panie, wysławiamy, Ciebie wychwala przesławny chór Apostołów. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Mt 9,9-13): Odchodząc stamtąd, Jezus ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego w komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» On wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i siedzieli wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to, faryzeusze mówili do Jego uczniów: «Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?» On usłyszawszy to, rzekł: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary. Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».

«Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników»

Rev. D. Joan PUJOL i Balcells
(La Seu d'Urgell, Lleida, Hiszpania)

Dzisiaj obchodzimy święto Apostoła i Ewangelisty Mateusza. On sam opowiada nam w Ewangelii o swym nawróceniu. Siedział w miejscu, w którym zbierano podatki i Jezus zaprosił go do pójścia za Nim. Mateusz —mówi Ewangelia— «wstał i poszedł za Nim» (Mt 9,9). Z Mateuszem przyłącza się do grupy Dwunastu człowiek zupełnie inny od pozostałych Apostołów, zarówno pod względem wykształcenia jak i pozycji społecznej i zamożności. Jego ojciec posłał go, by studiował ekonomię, aby mógł ustalać ceny pszenicy, wina i ryb, które przynosił Piotr, Andrzej i synowie Zebedeusza oraz cennych pereł, o których mówi Ewangelia.

Na jego zawód poborcy podatkowego patrzono z pogardą. Kto go wykonywał uważany był za celnika i grzesznika. Był bowiem na służbie u Heroda władcy Galilei, króla znienawidzonego przez swój lud i którego Nowy Testament prezentuje jako cudzołożnika, mordercę Jana Chrzciciela i także tego, który później wyśmiał Jezusa w Wielki Piątek. O czym myślał Mateusz, gdy odpowiadał przed królem Herodem? Nawrócenie Mateusza musiało być prawdziwym wyzwoleniem. Świadczy o tym bankiet, na który zaprosił celników i grzeszników. Był to jego sposób wyrażenia wdzięczności Nauczycielowi za to, że był w stanie wyrwać się z nędznej sytuacji i znaleźć prawdziwe szczęście. Beda Czcigodny komentując nawrócenie Mateusza pisze: «nawrócenie celnika jest przykładem pokuty i wyrozumiałości dla innych celników i grzeszników (...). W pierwszej chwili swego nawrócenia przyciąga ku Niemu, co jest jednoznaczne z przyciąganiem ku wyzwoleniu, całą grupę grzeszników».

W tym nawróceniu objawia się miłosierdzie Boga wyrażone w słowach Jezusa do faryzeuszy: «Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary. Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników» (Mt 9,13).