Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Najnowszy newsletter: Start chińskie wersji
Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: II Wtorek Adwentu

Pierwsze Czytanie (Iz 40,1-11): „Pocieszcie, pocieszcie mój lud!” mówi wasz Bóg. „Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy”. Głos się rozlega: „Przygotujcie na pustyni drogę dla Pana, wyrównajcie na pustkowiu gościniec naszemu Bogu! Niech się podniosą wszystkie doliny, a wszystkie góry i wzgórza obniżą; równiną niechaj się staną urwiska, a strome zbocza niziną gładką. Wtedy się chwała Pana objawi, zobaczy ją wszelkie ciało, bo powiedziały to usta Pana”.

Głos się odzywa: „Wołaj!” — I rzekłem: Co mam wołać? — „Wszelkie ciało to jakby trawa, a cały wdzięk jego jest niby kwiat polny. Trawa usycha, więdnie kwiat, gdy na nie wiatr Pana powieje. Prawdziwie trawą jest naród. Trawa usycha, więdnie kwiat, lecz słowo Boga naszego trwa na wieki”. Wstąpże na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny w Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: „Oto wasz Bóg!” Oto Pan, Bóg, przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. Oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata. Podobnie pasterz pasie swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie.
Psalm Responsoryjny: 95
R/. Oto nasz Pan Bóg przyjdzie z wielką mocą.
Śpiewajcie Panu pieśń nową, śpiewaj Panu ziemio cała.Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, każdego dnia głoście Jego zbawienie.

Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, rozgłaszajcie cuda pośród wszystkich ludów.Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, będzie sprawiedliwie sądził wszystkie ludy.

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.

Przed obliczem Pana, który już się zbliża, który już się zbliża, by sądzić ziemię,On będzie sądził świat sprawiedliwie, a lud według swej prawdy.
Śpiew przed Ewangelią (---): Alleluja, alleluja, alleluja. Oto nasz Pan przyjdzie z mocą i oświeci oczy sług swoich. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Mt 18,12-14): W owym czasie Jezus powiedział do uczniów: «Jak wam się zdaje? Jeśli kto posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich: czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się zabłąkała? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały. Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło jedno z tych małych.»

«Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło jedno z tych małych»

Rev. D. Joaquim MONRÓS i Guitart
(Tarragona, Hiszpania)

Dzisiaj, Pan Jezus mówi nam, że wolą Bożą jest, aby wszyscy zostali zbawieni. Bóg nie chce, aby «zginęło jedno z tych małych» (Mt 18,14). Przypowieść o zagubionej owcy przedstawia nam postać, która wzruszała pierwszych chrześcijan. Okładkę Katechizmu Kościoła Katolickiego zdobi rysunek Jezusa Dobrego Pasterza, który znajduje się w rzymskich katakumbach jako jeden z pierwszych obrazów przedstawiających naszego Pana.

Boże pragnienie naszego zbawienia jest bardzo silne. Do tego stopnia, że to sam Chrystus - od powyższych słów, aż do swojej bezwarunkowej ofiary na Krzyżu - szuka każdego z nas, abyśmy dobrowolnie wrócili do przyjaźni z Nim.

Podobnie jak Pan Jezus, my chrześcijanie powinniśmy żywić te same pragnienia: aby wszyscy zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy! Jak mawiał św. Josemaría Escrivá, «wszyscy jesteśmy owcą i pasterzem». Są osoby, np. nasz mąż, żona, dzieci, krewni, przyjaciele itd., dla których być może nasze świadectwo jest jedyną okazją do odzyskania radości wiary i życia w łasce.

Zawsze możemy zostawić dziewięćdziesiąt dziewięć procent spraw, którymi się akurat zajmujemy i modlić się lub pomóc osobie, która jest blisko nas, którą kochamy i wiemy, że ma jakąś duchową potrzebę.

Naszą modlitwą, umartwieniem i wiarą pełną miłości, możemy pozyskać łaskę nawrócenia podobnie jak uczyniła to Św. Monika. Osiągnęła, że jej syn Augustyn stał się „pierwszym człowiekiem naszej ery”, który w swoich „Wyznaniach” potrafił wyjaśnić, jak działająca w nim łaska doprowadziła go do świętości.

Prośmy Matkę Dobrego Pasterza o wiele radości z nawróceń.