Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej (C)

Pierwsze Czytanie (Rdz 14,18-20): W owych dniach: Melchizedek, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a ponieważ był on kapłanem Boga Najwyższego, błogosławił Abrama, mówiąc: „Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi. Niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który w twe ręce wydał twoich wrogów”. Abram dał mu dziesiątą część ze wszystkiego.
Psalm Responsoryjny: 109
R/. Jesteś kapłanem tak jak Melchizedek.
Rzekł Pan do Pana mego: „Siądź po mojej prawicy, aż uczynię Twych wrogów podnóżkiem stóp Twoich”. Pan rozciągnie moc Twego berła z Syjonu: „Panuj wśród Twych nieprzyjaciół.

Przy Tobie panowanie w dniu Twojego triumfu, w blasku świętości, z łona jutrzenki zrodziłem Cię jak rosę”. Pan przysiągł i nie będzie żałował: „Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka”.
Drugie Czytanie (1Kor 11,23-26): Bracia: Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: „To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę”. Podobnie skończywszy wieczerzę wziął kielich, mówiąc: „Ten Kielich jest Nowym Przymierzeni we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę”. Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie.
Śpiew przed Ewangelią (J 6,51): Alleluja, alleluja, alleluja. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Łk 9,11b-17): W owym czasie mówił im o królestwie Bożym, a tych, którzy leczenia potrzebowali, uzdrawiał. Dzień począł się chylić ku wieczorowi. Wtedy przystąpiło do Niego Dwunastu mówiąc: «Odpraw tłum; niech idą do okolicznych wsi i zagród, gdzie znajdą schronienie i żywność, bo jesteśmy tu na pustkowiu». Lecz On rzekł do nich: «Wy dajcie im jeść!» Oni odpowiedzieli: «Mamy tylko pięć chlebów i dwie ryby; chyba że pójdziemy i nakupimy żywności dla wszystkich tych ludzi».

Było bowiem około pięciu tysięcy mężczyzn. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Każcie im rozsiąść się gromadami mniej więcej po pięćdziesięciu!» Uczynili tak i rozmieścili wszystkich. A On wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i odmówiwszy nad nimi błogosławieństwo, połamał i dawał uczniom, by podawali ludowi. Jedli i nasycili się wszyscy, i zebrano jeszcze dwanaście koszów ułomków, które im zostały.

«Wy dajcie im jeść!»

Rvdo. D. Manuel COCIÑA Abella
(Madrid, Hiszpania)

Dzisiaj jest największy dzień dla serca chrześcijanina, ponieważ Kościół, po celebracji Wielkiego Czwartku, kiedy ustanowiono Eucharystię, poszukuje wywyższenia tego Świętego Sakramentu, abyśmy wszyscy go bezmiernie adorowali. «Quantum potes, tantum aude...», «Ile zdołasz chwal Go śmiało»: takie jest zaproszenie Świętego Tomasza we wspaniałym hymnie pochwalnym Eucharystii. W tym zaproszeniu mieszczą się uczucia, które wzbudza obecność Jezusa Chrystusa w Eucharystii. Wszystko, co moglibyśmy uczynić jest niczym wobec tego pokornego, skromnego, ukrytego i tak niesamowitego daru. Stworzyciel nieba i ziemi ukrywa się w naturze sakramentu i ofiaruje się nam jako pokarm naszych dusz. Oto chleb aniołów i pokarm tych, którzy są w drodze. A jest to chleb dany w obfitości, tak samo jak ten, który został rozmnożony cudownie przez Jezusa, aby nie pomarli ci, którzy za nim podążali: «Jedli i nasycili się wszyscy, i zebrano jeszcze dwanaście koszów ułomków, które im zostały» (Łk 9,17).

Wydaje się niemożliwe, aby taki bezmiar miłości mógł pozostać bez odpowiedzi. Uważne i głębokie spojrzenie wiary skierowane na ten boski Sakrament otwiera drogę do wdzięcznej modlitwy gorącego serca. Święty Josemaría zwykle powtarzał w swoich homiliach słowa, które pewien stary i pobożny prałat kierował do swoich kapłanów: «Dobrze Go traktujcie».

Szybki rachunek sumienia pomoże nam odkryć to, co powinniśmy zrobić, aby z większą delikatnością traktować Jezusa w Sakramencie: to czystość naszej duszy, która powina być pełna łaski, kiedy Go przyjmuje; poprawność w ubiorze, jako zewnętrzny znak miłości i szacunku; częstość zbliżania się, aby Go przyjmować, za każdym razem, kiedy uczestniczymy w ofierze Mszy Świętej... Niezliczone są znaki poszczególnych spotkań z Panem w Eucharystii. Starajmy się przyjmować i podchodzić do Jezusa w Sakramencie w czystości, pokorze i oddaniu, na wzór Jego Przenajświętszej Matki, w duchu i z żarliwością świętych.