Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Rozważanie Ewangelii na dziś

Ewangelia na dziś + homilia (300 słów)

XXIV Piątek okresu zwykłego

Ściągnij
Pierwsze Czytanie (1Tm 6,2c-12): Najmilszy: Tych rzeczy nauczaj i do nich zachęcaj. Jeśli ktoś naucza inaczej i nie trzyma się zdrowych słów Pana naszego Jezusa Chrystusa oraz nauki zgodnej z pobożnością, jest nadęty, niczego nie pojmuje, lecz choruje na dociekania i słowne utarczki. Z nich rodzą się: zawiść, sprzeczka, bluźnierstwa, złośliwe podejrzenia, ciągłe spory ludzi o wypaczonym umyśle i którym brak prawdy, ludzi, którzy uważają, że pobożność jest źródłem zysku.

Wielkim zaś zyskiem jest pobożność wraz z poprzestawaniem na tym, co wystarczy. Nic bowiem nie przynieśliśmy na ten świat; nic też nie możemy z niego wynieść. Mając natomiast żywność i odzienie, i dach nad głową, bądźmy z tego zadowoleni. A ci, którzy chcą się bogacić, wpadają w pokusę i w zasadzkę oraz w liczne nierozumne i szkodliwe pożądania. One to pogrążają ludzi w zgubę i zatracenie. Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy. Za nimi to uganiając się niektórzy zabłąkali się z dala od wiary i siebie samych przeszyli wielu boleściami. Ty natomiast, o człowiecze Boży, uciekaj od tego rodzaju rzeczy, a podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością. Walcz w dobrych zawodach o wiarę, zdobądź życie wieczne: do niego zostałeś powołany i o nim złożyłeś dobre wyznanie wobec wielu świadków.
Psalm Responsoryjny: 48
R/. Ubodzy duchem mają wstęp do nieba.
Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych, którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się ogromem swych bogactw?

Nikt przecież nie może samego siebie wykupić ani uiścić ceny za siebie należnej. Nazbyt jest kosztowne wyzwolenie duszy i nigdy mu na to nie starczy, aby żyć wiecznie i nie ulec zagładzie.

Nie martw się, gdy ktoś się wzbogaci, gdy wzrośnie zamożność jego domu, bo kiedy umrze, nic nie weźmie ze sobą, a jego bogactwo nie pójdzie za nim.

I chociaż w życiu schlebia sam sobie: „Będą cię sławić, żeś się dobrze urządził”, iść musi do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła.
Śpiew przed Ewangelią (): Alleluja, alleluja, alleluja. Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom. Alleluja, alleluja, alleluja.
Tekst Ewangelii (Łk 8,1-3): Następnie wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym. A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet, które uwolnił od złych duchów i od słabości: Maria, zwana Magdaleną, którą opuściło siedem złych duchów; Joanna, żona Chuzy, zarządcy u Heroda; Zuzanna i wiele innych, które im usługiwały ze swego mienia.

«Następnie wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym»

Rev. D. Jordi PASCUAL i Bancells (Salt, Girona, Hiszpania)

Dzisiaj przyglądamy się w Ewangelii temu, co byłoby zwykłym dniem z trzech lat życia publicznego Jezusa. Łukasz opowiada je w kilku słowach: «Następnie wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym» (Łk 08,01). Kontemplujemy to w trzeciej tajemnicy Światła Różańca Świętego.

Wypowiadając się na temat tej tajemnicy Jan Paweł II mówi: «Tajemnicą światła jest nauczanie Jezusa, w czasie którego głosi On nadejście Królestwa Bożego i wzywa do nawrócenia, odpuszczając grzechy tym, którzy zbliżali się do Niego z ufnością, dając początek tajemnicy miłosierdzia, którą On sam będzie realizował aż do skończenia świata, szczególnie poprzez powierzony Kościołowi Sakrament Pojednania».

Jezus nadal przechodzi obok nas oferując swoje nadprzyrodzone zasoby: gdy się modlimy, kiedy czytamy i rozważamy Ewangelię, aby poznać i pokochać Go jeszcze bardziej i naśladować Jego życie; kiedy przyjmujemy sakrament, zwłaszcza Eucharystię i Pokutę; gdy angażujemy się z wysiłkiem i wytrwałością w codzienną pracę; gdy mamy do czynienia z rodziną, przyjaciółmi lub sąsiadami; kiedy pomagamy osobie potrzebującej pomocy materialnej czy duchowej; kiedy odpoczywamy czy bawimy się... We wszystkich tych sytuacjach możemy znaleźć Jezusa i naśladować Go jak tych dwunastu i te święte kobiety.

Ale dodatkowo, każdy z nas jest powołany przez Boga, aby być także “Jezusem, który przechodzi obok” aby mówić —naszymi czynami i naszymi słowami— do tego kogo napotkamy, o wierze, która nadaje sens naszemu istnieniu, o nadziei, która posuwa nas do przodu po drogach życia, ufni Bogu, i o miłości, która naznacza wszystkie nasze działania.

Pierwsza w naśladowaniu Jezusa i “byciu Jezusem” jest Maryja. Niech nam pomoże Jej przykład i wstawiennictwo!