Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: XIII Poniedziałek okresu zwykłego

Pierwsze Czytanie (Rdz 18,16-33): Mężowie, których gościł Abraham, odeszli i skierowali się ku Sodomie. Abraham zaś szedł z nimi, aby ich odprowadzić. A Pan mówił sobie: „Czyż miałbym zataić przed Abrahamem to, co zamierzam uczynić? Przecież ma się on stać ojcem wielkiego i potężnego narodu i przez niego otrzymają błogosławieństwo wszystkie ludy ziemi. Bo upatrzyłem go jako tego, który będzie nakazywał potomkom swym oraz swemu rodowi, aby strzegąc przykazań Pana, postępowali sprawiedliwie i uczciwie, tak żeby Pan wypełnił to, co obiecał Abrahamowi”. Po czym Pan rzekł: „Skarga na Sodomę i Gomorę głośno się rozlega, bo występki ich mieszkańców są bardzo ciężkie. Chcę więc iść i zobaczyć, czy postępują tak, jak głosi oskarżenie, które do Mnie doszło, czy nie; dowiem się”.

Wtedy to ci mężowie odeszli w stronę Sodomy, a Abraham stał dalej przed Panem. Zbliżywszy się do Niego, Abraham rzekł: „Czy zamierzasz wygubić sprawiedliwych wespół z bezbożnymi? Może w tym mieście jest pięćdziesięciu sprawiedliwych; czy także zniszczysz to miasto i nie przebaczysz mu dla owych pięćdziesięciu sprawiedliwych, którzy w nim mieszkają? O, nie dopuść do tego, aby zginęli sprawiedliwi z bezbożnymi, aby stało się sprawiedliwemu to samo co bezbożnemu. O, nie dopuść do tego. Czyż Ten, który jest sędzią nad całą ziemią, mógłby postąpić niesprawiedliwie?” Pan odpowiedział: „Jeżeli znajdę w Sodomie pięćdziesięciu sprawiedliwych, przebaczę całemu miastu przez wzgląd na nich”. Rzekł znowu Abraham: „Pozwól, o Panie, że jeszcze ośmielę się mówić do Ciebie, choć jestem pyłem i prochem. Gdyby wśród tych pięćdziesięciu sprawiedliwych zabrakło pięciu, czy w braku tych pięciu zniszczysz całe miasto?” Pan rzekł: „Nie zniszczę, jeśli znajdę tam czterdziestu pięciu”. Abraham znów odezwał się tymi słowami: „A może znalazłoby się tam czterdziestu?” Pan rzekł: „Nie dokonam zniszczenia przez wzgląd na tych czterdziestu”.

Wtedy Abraham powiedział: „Niech się nie gniewa Pan, jeśli rzeknę: może znalazłoby się tam trzydziestu?” A na to Pan: „Nie dokonam zniszczenia, jeśli znajdę tam trzydziestu”. Rzekł Abraham: „Pozwól, o Panie, że ośmielę się zapytać: gdyby znalazło się tam dwudziestu?” Pan odpowiedział: „Nie zniszczę przez wzgląd na tych dwudziestu”. Na to Abraham: „O, racz się nie gniewać, Panie, jeśli raz jeszcze zapytam: gdyby znalazło się tam dziesięciu?” Odpowiedział Pan: „Nie zniszczę przez wzgląd na tych dziesięciu”. Wtedy Pan, skończywszy rozmowę z Abrahamem, odszedł, a Abraham wrócił do siebie.
Psalm Responsoryjny: 102
R/. Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
Błogosław, duszo moja, Pana, i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego. Błogosław, duszo moja, Pana i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

On odpuszcza wszystkie twoje winy i leczy wszystkie choroby, On twoje życie ratuje od zguby, obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Miłosierny jest Pan i łaskawy, nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy. Nie zapamiętuje się w sporze, nie płonie gniewem na wieki.

Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani według win naszych nam nie odpłaca. Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Śpiew przed Ewangelią (Ps 94,8): Alleluja, alleluja, alleluja. Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych, lecz słuchajcie głosu Pańskiego. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Mt 8,18-22): Gdy Jezus zobaczył tłum dokoła siebie, kazał odpłynąć na drugą stronę. Wtem przystąpił pewien uczony w Piśmie i rzekł do Niego: «Nauczycielu, pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz». Jezus mu odpowiedział: «Lisy mają nory i ptaki powietrzne - gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć». Ktoś inny spośród uczniów rzekł do Niego: «Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca!». Lecz Jezus mu odpowiedział: «Pójdź za Mną, a zostaw umarłym grzebanie ich umarłych!».

«Pójdź za Mną»

Rev. D. Jordi PASCUAL i Bancells
(Salt, Girona, Hiszpania)

Dzisiaj, Ewangelia przedstawia nam — za pomocą dwóch bohaterów— charakterystykę dobrego ucznia Jezusa: uwolnienie się od dóbr materialnych. Ale wcześniej, tekst Mateusza daje nam szczegół, którego nie można przeoczyć: «Gdy Jezus zobaczył tłum... » (Mt 8,18). Tłumy zbierają się wokół Pana, aby słuchać jego Słowa, wyleczyć z ich dolegliwości materialnych i duchowych; szukają zbawienia i tchnienia Życia wiecznego pośród perypetii tego świata.

Jak wtedy i w dzisiejszym świecie dzieje się coś podobnego: wszyscy —mniej lub bardziej świadomie— potrzebujemy Boga, potrzebujemy napełnić serce prawdziwymi dobrami, jak wiedza i miłość do Jezusa Chrystusa i życie w przyjaźni z Nim. W przeciwnym razie wpadamy w pułapkę napełniania naszego serca innymi “bożkami”, które nie mogą nadać sensu naszemu życiu: komórka, Internet, podróż na Bahamy, obsesyjna praca, aby zarobić więcej i więcej pieniędzy, samochód lepszy od sąsiada, czy siłownia, aby mieć najlepsze ciało w kraju.... To to co się dziś dzieje z licznymi.

Dla kontrastu rozbrzmiewa wołanie Papieża Jana Pawła II pełne siły i pewności siebie, skierowane do młodzieży: «Można być nowoczesnym i dogłębnie wiernym Jezusowi Chrystusowi». Do tego konieczne jest, jak Pan, uwolnienie się od tego wszystkiego, co uwiązuje nas do rzeczy materialnych i zamyka się na Ducha.

«Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć (...). Pójdź za Mną» (Mt 08,22), mówi nam dzisiejsza Ewangelia. A Grzegorz Wielki przypomina nam: «Miejmy doczesne rzeczy w użyciu, a wieczne w pragnieniu; korzystajmy z rzeczy ziemskich w drodze, a wiecznych pragnijmy na koniec dnia». To dobre kryterium, aby ocenić nasze naśladowanie Jezusa.