Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: XVII Poniedziałek okresu zwykłego

Pierwsze Czytanie (Jr 13,1-11): To powiedział mi Pan: „Idź i kup sobie pas lniany, i włóż go sobie na biodra, ale nie kładź go do wody”. I kupiłem pas zgodnie z rozkazem Pana, i włożyłem go sobie na biodra. Po raz drugi otrzymałem polecenie Pana: „Weź pas, który kupiłeś, a który nosisz na swych biodrach, wstań i idź nad Eufrat, i schowaj go tam w rozpadlinie skały”. Poszedłem i ukryłem go nad Eufratem, jak mi rozkazał Pan.

Po upływie wielu dni rzekł do mnie Pan: „Wstań i idź nad Eufrat, i zabierz stamtąd pas, który ci kazałem ukryć”. I poszedłem nad Eufrat, odszukałem i wyciągnąłem pas z miejsca, w którym go ukryłem, a oto pas zbutwiał i nie nadawał się do niczego. I skierował Pan do mnie następujące słowo: „To mówi Pan: Tak oto zniszczę pychę Judy i bezgraniczną pychę Jerozolimy. Przewrotny ten naród odmawia posłuszeństwa moim słowom, postępując według swego zatwardziałego serca; ugania się za obcymi bogami, by im służyć i oddawać cześć, niech więc się stanie jak ten pas, który nie nadaje się do niczego. Albowiem jak przylega pas do bioder mężczyzny, tak przygarnąłem do siebie cały dom Izraela i cały dom Judy, mówi Pan, by były dla Mnie narodem, moją sławą, moim zaszczytem i moją dumą”.
Psalm Responsoryjny: Pwt 32
R/. Wspomnij na Boga, który stworzył ciebie.
Gardzisz Skałą, co ciebie zrodziła, zapomniałeś o Bogu, który cię stworzył. Zobaczył to Pan i wzgardził, oburzony na własnych synów i córki.

I rzekł: „Od wrócę od nich oblicze, zobaczę ich koniec. Gdyż są narodem niestałym, dziećmi, co nie mają wierności.

Mnie do zazdrości pobudzili nie-bogiem, rozjątrzyli Mnie swymi czczymi bożkami; i Ja ich do zazdrości pobudzę nie-ludem, rozjątrzę ich głupim narodem”.
Śpiew przed Ewangelią (Jk 1,18): Alleluja, alleluja, alleluja. Ze swej woli zrodził nas Ojciec przez słowo prawdy, abyśmy byli pierwocinami Jego stworzeń. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Mt 13,31-35): Inną przypowieść im przedłożył: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach».

Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata.

«A bez przypowieści nic im nie mówił»

Rev. D. Josep Mª MANRESA Lamarca
(Valldoreix, Barcelona, Hiszpania)

Dzisiaj Ewangelia przedstawia Jezusa głoszącego kazanie swoim uczniom. I czyni to, jak to w Jego zwyczaju, za pomocą przypowieści, czyli za pomocą prostych obrazów wyjaśnia wielkie tajemnice Królestwa. W ten sposób każdy mógł je zrozumieć, wykształcony czy nie.

«Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy...» (Mt 13,31). Ziarna gorczycy ledwo są widoczne, są bardzo małe, ale jeśli dobrze zadbamy o nie i podlewane... przemieniają się w duże drzewo. «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki... » (Mt 13,33). Drożdży nie widzimy, ale bez nich ciasto nie urośnie. Takie też jest życie chrześcijańskie, życie w łasce: nie jest widoczna z zewnątrz, nie robi hałasu, ale... jeśli przedostanie się do czyjegoś serca, łaska Boża sprawi, że nasiona przyniosą owoce i przemieni grzesznika w świętego.

Ta boska łaska dana nam jest przez wiarę, przez modlitwę, przez sakramenty, przez miłość. Ale to życie w łasce jest przede wszystkim darem, na który trzeba pokornie czekać i pragnąć. Dar, którego mądrzy tego świata nie potrafią docenić, ale który Bóg Nasz Pan chce przekazać skromnym i prostym.

Oby, kiedy nas będzie szukać, znalazła nas nie w grupie dumnych, ale skromnych, którzy przyznają się do słabości i grzechu, wdzięcznych i ufnych w dobroć Pana. Tak nasienie gorczycy stanie się wielkim drzewem; tak zaczyn Słowa Bożego zdziała w nas owoce życia wiecznego. Ponieważ «im bardziej pochyla się serce w pokorze, tym bardziej się wznosi ku doskonałości» (św. Augustyn).