Dzisiaj Ewangelia to ważne wezwanie do nawrócenia. Jezus nie oszczędza nam surowej rzeczywistości: «wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą w piec rozpalony» (Mt 13,49-50). Ostrzeżenie jest jasne! Nie możemy zaspać.

Teraz musimy opowiedzieć się: albo szukamy Boga i dobra ze wszystkich sił, albo stawiamy nasze życie na przepaści śmierci. Albo jesteśmy z Chrystusem albo przeciwko Niemu. Przemiana w tym przypadku to całkowite opowiedzenie się za przynależnością do sprawiedliwych i prowadzenie życia godnego dzieci bożych. Jednakże nosimy w sobie doświadczenie grzechu: widzimy dobro, które powinniśmy czynić i zamiast tego działamy źle; jak staramy się dać prawdziwą jedność w naszym życiu? My sami nie możemy wiele zdziałać. Tylko oddając się w ręce Boga możemy osiągnąć dobro i należeć do sprawiedliwych.

«Wobec niepewności co do czasu kiedy nadejdzie nasz Sędzia, należy przeżywać każdy dzień tak, jakbyśmy następnego mieli być sądzeni» (św. Hieronim). To zdanie jest zaproszeniem do życia z intensywnością i odpowiedzialnością nasz chrześcijański byt. Nie chodzi o życie w strachu, ale w nadzieji, ten czas łaski i chwały.

Chrystus pokazuje nam drogę do naszej własnej chwały. Chrystus jest drogą człowieka, w związku z tym, nasze zbawienie, nasze szczęście i wszystko, co moglibyśmy sobie wyobrazić, przechodzi przez Niego. I jeśli wszystko mamy w Chrystusie, nie możemy zaprzestać kochania Kościóła, który nam to pokazuje i jest Jego mistycznym ciałem. Wobec czysto ludzkich wizji tej rzeczywistości musimy odzyskać bosko-duchową wizję: nic lepszego niż Chrystus i wypełnianie Jego woli!