Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: XXI Poniedziałek okresu zwykłego

Pierwsze Czytanie (1Tes 1,1-5.8b-10): Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój. Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając was nieustannie w naszych modlitwach, pomni przed Bogiem Ojcem naszym na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję w Panu naszym Jezusie Chrystusie. Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się przez samo tylko słowo, lecz przez moc i przez Ducha Świętego, z wielką siłą przekonania. Wiecie bowiem, jacy byliśmy dla was, przebywając wśród was.

Wasza wiara w Boga wszędzie dała się poznać, tak że nawet nie trzeba nam o tym mówić. Albowiem oni sami opowiadają o nas, jakiego to przyjęcia doznaliśmy od was i jak nawróciliście się od bożków do Boga, by służyć Bogu żywemu i prawdziwemu i oczekiwać z niebios Jego Syna, którego wzbudził z martwych, Jezusa, naszego wybawcę, od nachodzącego gniewu.
Psalm Responsoryjny: 149
R/. Śpiewajcie Panu, bo swój lud miłuje.
Śpiewajcie Panu pieśń nową; głoście Jego chwałę w zgromadzeniu świętych. Niech się Izrael cieszy swoim Stwórcą, a synowie Syjonu radują swym królem.

Niech imię Jego czczą tańcami, niech grają Mu na bębnie i cytrze. Bo Pan lud swój miłuje, pokornych wieńczy zwycięstwem.

Niech się święci cieszą w chwale, niech się weselą na łożach biesiadnych, Chwała Boża niech będzie w ich ustach. To jest chwała wszystkich świętych Jego.
Śpiew przed Ewangelią (J 10,27): Alleluja, alleluja, alleluja. Moje owce słuchają mojego głosu. Ja znam je, a one idą za Mną. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Mt 23,13-22): Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi. Wy sami nie wchodzicie i nie pozwalacie wejść tym, którzy do niego idą. Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo obchodzicie morze i ziemię, żeby pozyskać jednego współwyznawcę. A gdy się nim stanie, czynicie go dwakroć bardziej winnym piekła niż wy sami. Biada wam, przewodnicy ślepi, którzy mówicie: Kto by przysiągł na przybytek, to nic nie znaczy; lecz kto by przysiągł na złoto przybytku, ten jest związany przysięgą. Głupi i ślepi! Cóż bowiem jest ważniejsze, złoto czy przybytek, który uświęca złoto? Dalej: Kto by przysiągł na ołtarz, to nic nie znaczy; lecz kto by przysiągł na ofiarę, która jest na nim, ten jest związany przysięgą. Ślepi! Cóż bowiem jest ważniejsze, ofiara czy ołtarz, który uświęca ofiarę? Kto więc przysięga na ołtarz, przysięga na niego i na wszystko, co na nim leży. A kto przysięga na przybytek, przysięga na niego i na Tego, który w nim mieszka. A kto przysięga na niebo, przysięga na tron Boży i na Tego, który na nim zasiada.

«Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi!»

P. Raimondo M. SORGIA Mannai OP
(San Domenico di Fiesole, Florencia, Włochy)

Dzisiaj, Pan Bóg chce nas pouczyć w kwestii, która sama w sobie jest oczywista, ale którą niewielu próbuje zgłębić: prowadzić ku nieszczęściu nie znaczy prowadzić w stronę życia lecz w stronę śmierci. Kto zachęca do śmierci lub zabijania innych nie jest nauczycielem życia lecz “zabójcą”.

Pan jest dzisiaj, moglibyśmy powiedzieć, w złym humorze. Gniewa się słusznie na przewodników, którzy niewłaściwie prowadzą bliźnich, odbierają im radość życia, a nawet samo życie: «Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo obchodzicie morze i ziemię, żeby pozyskać jednego współwyznawcę. A gdy się nim stanie, czynicie go dwakroć bardziej winnym piekła niż wy sami.» (Mt 23,15)

Często ludziom, którzy naprawdę starają się, żeby móc wejść do Królestwa Niebieskiego tacy “przewodnicy” odbierają wszelką nadzieję. Jest to straszne przewinienie. Czują się właścicielami kluczy do bram Nieba, które stanowią dla nich jedynie zabawkę, coś rzucającego się w oczy, co można przywiesić przy pasku i nic poza tym. Faryzeusze szykanują wszystkich i polują na nich, żeby przywieść ich do własnych przekonań religijnych, nie do tych Boskich, lecz swoich. W ten sposób zamiast przemieniać ludzi w dzieci Boże, przemieniają ich w dzieci piekła. Ich duma nie prowadzi do nieba, do życia wiecznego lecz do zagłady. Cóż za straszny błąd!

«Przewodnicy ślepi – mówi Jezus – którzy przecedzacie komara, a połykacie wielbłąda!» (Mt 23,24). Wszystko jest inaczej, na odwrót; Pan wielokrotnie próbował otworzyć uszy i odsłonić oczy faryzeuszy, ale jak mówi prorok Zachariasz: «Oni nie chcieli słuchać. Przybrali postawę oporną i zatkali uszy, aby nie słyszeć» (Za 7,11). Dlatego też w momencie sądu, sędzia wyda ostry wyrok: «Nigdy was nie znałem. Odejdźcie ode Mnie wy, którzy dopuszczacie się nieprawości!» (Mt 7,23). Nie wystarczy wiedzieć więcej, trzeba znać prawdę i pokazywać ją z pokorną wiernością. Przypomnijmy sobie powiedzenie prawdziwego mistrza mądrości, św. Tomasza z Akwinu: «Pyszni chełpiąc się swoją odwagą, poniżają wyjątkowość prawdy».