Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: XXXI Poniedziałek Okresu zwykłego

Pierwsze Czytanie (Flp 2,1-4): Bracia: Jeśli jest jakieś napomnienie w Chrystusie, jeśli jakaś moc przekonująca Miłości, jeśli jakiś udział w Duchu, jeśli jakieś serdeczne współczucie, dopełnijcie mojej radości przez to, że będziecie mieli te same dążenia: tę samą miłość i wspólnego ducha, pragnąc tylko jednego, a niczego nie pragnąc dla niewłaściwego współzawodnictwa ani dla próżnej chwały, lecz w pokorze oceniając jedni drugich za wyżej stojących od siebie. Niech każdy ma na oku nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich.
Psalm Responsoryjny: 130
R/. Strzeż duszy mojej w Twym pokoju, Panie.
Panie, moje serce się nie pyszni i nie patrzą wyniośle moje oczy. Nie dbam o rzeczy wielkie ani o to, co przerasta moje siły.

Lecz uspokoiłem i uciszyłem moją duszę, Jak dziecko na łonie swej matki, jak ciche dziecko jest we mnie moja dusza. Izraelu, złóż nadzieję w Panu, teraz i na wieki.
Śpiew przed Ewangelią (J 8,31b-32): Alleluja, alleluja, alleluja. Jeżeli będziecie trwać w nauce mojej, będziecie prawdziwie moimi uczniami i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Łk 14,12-14): Do tego zaś, który Go zaprosił, rzekł: «Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych».

«Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, (…), ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych»

Fr. Austin Chukwuemeka IHEKWEME
(Ikenanzizi, Nigeria)

Dzisiaj, Pan uczy nas prawdziwego sensu chrześcijańskiej hojności: ofiarowania siebie innym: «Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę» (Łk 14,12).

Chrześcijanin porusza się w świecie jak zwyczajny człowiek, ale głównym motywem jego zachowań wobec innych ludzi nie może być ani pycha ani liczenie na otrzymanie nagrody od ludzi; winien przede wszystkim szukać Bożej chwały, nie licząc na inną zapłatę, jak tylko tą z Nieba. «Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych» (Łk 14,13-14).

Pan zaprasza nas do bezwarunkowego ofiarowania siebie wszystkim ludziom, kierując się tylko i wyłącznie miłością do Boga i bliźniego: «Jeśli pożyczek udzielacie tym, od których spodziewacie się zwrotu, jakaż za to dla was wdzięczność? I grzesznicy grzesznikom pożyczają, żeby tyleż samo otrzymać» (Łk 6,34).

Dzieje się tak, gdyż Pan pomaga nam zrozumieć, że jeśli ofiarujemy siebie hojnie, bez oczekiwania czegoś w zamian, Bóg szczodrze nam to wynagrodzi i uczyni nas swoimi umiłowanymi dziećmi. Dlatego Jezus mówi do nas: «Wy natomiast miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze i pożyczajcie, niczego się za to nie spodziewając. A wasza nagroda będzie wielka, i będziecie synami Najwyższego» (Łk 6,35).

Prośmy więc Najświętszą Maryję o hojność, abyśmy umieli oddalić od siebie wszelką pokusę egoizmu, tak jak uczynił to jej Syn, «Egoisto — Zawsze tylko o “swoich sprawach”! — Wydajesz się niezdolny do poczucia braterstwa w Chrystusie: w bliźnich nie widzisz braci; widzisz szczeble (...)» (Święty Josemaría Escrivá).