Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: Piątek XXXIII okresu zwykłego

Tekst Ewangelii (Łk 19,45-48): Potem wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: «Napisane jest: Mój dom będzie domem modlitwy, a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców». I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.

«Mój dom będzie domem modlitwy»

P. Josep LAPLANA OSB Monje de Montserrat
(Montserrat, Barcelona, Hiszpania)

Dzisiaj gest Jezusa jest proroczy. Na sposób starożytnych proroków dokonuje symbolicznego aktu, pełnego znaczenia dla przyszłości. Przez wydalenie kupców sprzedających zwierzęta ofiarne i przez przypomnienie, że Boży dom «będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów» (Iz 56,7), Jezus ogłosił nową sytuację, którą On przyszedł zapoczątkować, w której nie było już miejsca na ofiary ze zwierząt. Święty Jan zdefiniował nowy kultowy związek jako «cześć w Duchu i prawdzie» (J 4,24). Figura musi ustąpić rzeczywistości. Święty Tomasz z Akwinu mówił poetycko: « Et antiquum documentum / novo cedat ritui» (niech przed Nowym Testamentem starych praw ustąpi czas»).

Nowy Testament jest słowem Jezusa. Dlatego Święty Łukasz dołączył w scenie oczyszczania świątyni przedstawienie Jezusa nauczajacego w niej każdego dnia. Nowy kult skupia się na modlitwie i na słuchaniu Słowa Bożego. W rzeczywistości w centrum instytucji chrześcijańskiej znajduje się osoba Jezusa żywego z Jego ciałem i krwią przelaną na krzyżu i ofiarowanymi w Eucharystii. Święty Tomasz pięknie podkreśla ten fakt: «Recumbens cum fratribus (…) se dat suis manibus» («z tymi, których braćmi zwał (...) się powierzył, i za pokarm z Rąk Swych dał").

W Nowym Testamencie zapoczątkowanym przez Jezusa niepotrzebne są już woły czy handlarze owiec. Podobnie jak «cały lud (...) słuchał Go z zapartym tchem» (Łk 19,48), my nie mamy iść do świątyni, aby poświęcać ofiary, ale aby przyjąć Jezusa, prawdziwego Baranka złożonego w ofierze za nas, raz na zawsze (cyt. Hbr 7,27), i aby zjednoczyć nasze życie z Jego życiem.