Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: VII Środa okresu zwykłego

Pierwsze Czytanie (Syr 4,11-19): Mądrość wywyższa swych synów i ma pieczę o tych, którzy jej szukają. Kto ją miłuje, miłuje życie, a kto dla niej rano wstaje, będzie napełniony weselem. Kto ją posiądzie, odziedziczy chwałę, a gdzie ona wejdzie, tam Pan błogosławi. Którzy jej służą, oddają cześć Świętemu, a miłujących ją Pan będzie miłował. Kto jej słucha, sądzić będzie narody, a kto do niej się przykłada, mieszkać będzie spokojnie. Kto jej zaufa, ten ją odziedziczy i posiadać ją będą jego pokolenia. W początkach powiedzie go trudnymi drogami, bojaźnią i strachem go przejmie, dręczyć go będzie swoją nauką, aż nabierze zaufania do jego duszy i wypróbuje go przez swe nakazy. Następnie powróci do niego po drodze gładkiej i rozraduje go, i odkryje mu swe tajemnice. A jeśliby zszedł na bezdroża, opuści go i odda w moc jego upadku.
Psalm Responsoryjny: 118
R/. Obfity pokój miłującym Prawo.
Obfity pokój dla miłujących Twoje Prawo, i nigdy się nie potkną. Przestrzegam Twoich postanowień i napomnień, bo wszystkie moje drogi są przed Tobą.

Niech moje wargi rozbrzmiewają hymnem, bo mnie nauczasz Twych ustaw. Niech mój język opiewa Twoje słowo, bo wszystkie Twe przykazania są sprawiedliwe.

Pragnę Twojej pomocy, Panie, a Prawo Twoje jest moją rozkoszą. Niech żyje moja dusza i niech Ciebie chwali, niech mnie wspierają Twoje wyroki.
Śpiew przed Ewangelią (J 14,6): Alleluja, alleluja, alleluja. Ja jestem drogą i prawdą, i życiem, nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Mk 9,38-40): Wtedy Jan rzekł do Niego: «Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami». Lecz Jezus odrzekł: «Nie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami.

«Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami»

Rev. D. David CODINA i Pérez
(Puigcerdà, Gerona, Hiszpania)

Dzisiaj słyszymy jak apostoł Jan rekryminuje tych, którzy czynią dobro w imię Chrystusa nie będąc częścią grupy Jego uczniów: «Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami» (Mk 9,38). Jezus wskazuje nam odpowiednią postawę, jaką powinniśmy przybierać wobec tych ludzi: przyjąć ich i rozszerzyć nasz pogląd, z pokorą wobec samych siebie, dzieląc zawsze wspólną więź komunii, tą samą wiarę, tą samą orientację, czyli kierując się ku doskonałości w miłości do Boga i bliźniego.

Ten sposób przeżywania naszego powołania jako “Kościół” zachęca nas do poważnej weryfikacji, ze spokojem i powagą, tej spójności z jaką przeżywamy to otwarcie się Jezusa. Póki są “inni”, którzy nam “przeszkadzają”, bo robią to co my, to wyraźny sygnał, że miłość Chrystusa nie przenika nas jeszcze w całej swej głębi i poprosi nas o “pokorę”, abyśmy zaakceptowali, że nie wyczerpujemy jeszcze “całej mądrości i miłości Boga”. Krótko mówiąc, zaakceptować, że jesteśmy tymi, których Chrystus wybiera aby głosić wszystkim jak pokora jest sposobem na zbliżenie się do Boga.

Jezus działał tak od Wcielenia, kiedy w najwyższym stopniu przybliża nam majestat Boga. Święty Chryzostom mówi: «Chrystus nie zadowolił się cierpieniem na krzyżu i śmiercią, ale chciał być biednym i pielgrzymem, iść zagubiony i nagi, chciał być wtrącony do więzienia i cierpieć słabości, aby osiągnąć twoją przemianę». Jeśli Chrystus nie przepuścił żadnej okazji, abyśmy przeżywali miłość z innymi, i my nie przepuszczajmy okazji, aby zaakceptować tych, którzy różnią się od nas w przeżywaniu swego powołania do bycia częścią Kościoła, «kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami» (Mk 9,40).