Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Rozważanie Ewangelii na dziś

Ewangelia na dziś + homilia (300 słów)

8 Stycznia (Okres Bożego Narodzenia)

Ściągnij
Pierwsze Czytanie (1J 4,7-10): Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością. W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu. W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.
Psalm Responsoryjny: 71
R/. Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.
Boże, przekaż Twój sąd Królowi, a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu. Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie i ubogimi według prawa.

Niech góry przyniosą ludowi pokój, a wzgórza sprawiedliwość. Otoczy opieką uciśnionych z ludu, będzie ratował dzieci biedaków.

Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość i wielki pokój, aż księżyc nie zgaśnie. Będzie panował od morza do morza, od Rzeki aż po krańce ziemi.
Śpiew przed Ewangelią (Łk 4,18): Alleluja, alleluja, alleluja. Pan posłał mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność. Alleluja, alleluja, alleluja.
Tekst Ewangelii (Mk 6, 34-44): Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać. A gdy pora była już późna, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce jest puste, a pora już późna. Odpraw ich! Niech idą do okolicznych osiedli i wsi, a kupią sobie coś do jedzenia». Lecz On im odpowiedział: «Wy dajcie im jeść!» Rzekli Mu: «Mamy pójść i za dwieście denarów kupić chleba, żeby im dać jeść?» On ich spytał: «Ile macie chlebów? Idźcie, zobaczcie!» Gdy się upewnili, rzekli: «Pięć i dwie ryby».

Wtedy polecił im wszystkim usiąść gromadami na zielonej trawie. I rozłożyli się, gromada przy gromadzie, po stu i po pięćdziesięciu. A wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo, połamał chleby i dawał uczniom, by kładli przed nimi; także dwie ryby rozdzielił między wszystkich. Jedli wszyscy do sytości. I zebrali jeszcze dwanaście pełnych koszów ułomków i ostatków z ryb. A tych, którzy jedli chleby, było pięć tysięcy mężczyzn.

«Byli bowiem jak owce nie mające pasterza»

Rev. D. Xavier SOBREVÍA i Vidal (Castelldefels, Hiszpania)

Dzisiaj, Jezus pokazuje nam, że jest On wrażliwy na potrzeby osób, które wychodzą mu na spotkanie. Nie może spotykać się z ludźmi i przejść obojętnie wobec ich potrzeb. Serce Jezusa lituje się widząc wielki tłum, który podążał za nim niczym «owce nie mające pasterza» (Mk 6,34). Mistrz porzuca wcześniejsze plany i zaczyna nauczać. Ile razy pozwoliliśmy by pośpiech i niecierpliwość kierowały naszym postępowaniem? Ile razy nie chcieliśmy zmienić naszych planów by uwzględnić potrzeby naglące i nieprzewidziane? Jezus daje nam przykład elastyczności, zdolności modyfikacji wcześniejszych planów y bycia dyspozycyjnym osobom za nim podążającym.

Czas pędzi. Kiedy kochasz jest łatwiej by czas płyną szybciej. I Jezus, który bardzo kocha, udziela nauk w sposób bardzo …. Robi się późno, uczniowie uzmysłowiają to Mistrzowi i przejmują się tym , co owi ludzie będą jedli. Wówczas Jezus czyni niesamowitą propozycję: «Wy dajcie im jeść» (Mk 6,37). Nie tylko zajmuje się dostarczeniem strawy duchowej poprzez nauczanie, ale także tym, by dać im jeść. Uczniowie przedstawiają problemy, które są realne. Bardzo realne! Chleby będą kosztować majątek (por. Mk 6,37). Widzą trudności materialne, jednakże ich oczy wciąż nie dostrzegają że Ten, który do nich mówi może wszystko. Wciąż brakuje im wiary.

Jezus nie każe ustawić wszystkich w rządku. Sprawia że siadają w grupach. Odpoczywają i dzielą się we wspólnocie. Poprosił uczniów o jedzenie, które przynieśli: jedynie pięć chlebów i dwie ryby. Jezus bierze je, wzywa Bożego błogosławieństwa i dzieli. Posiłek tak znikomy służy nakarmieniu tysięcy ludzi, i do tego zostają resztki, które napełniają dwanaście koszów. Cud, który jest figurą pożywienia duchowego w Eucharystii. Chleb życia, który się rozciąga hojnie na wszystkie ludy ziemi by dać życie, życie wieczne.