Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Rozważanie Ewangelii na dziś

Ewangelia na dziś + homilia (300 słów)

Chrzest Pana Jezusa (A)

Ściągnij
Pierwsze Czytanie (Iz 42,1-4.6-7): To mówi Pan: „Oto mój Sługa, którego podtrzymuję, Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku. On z mocą ogłosi Prawo, nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi, a Jego pouczenia wyczekują wyspy. Ja, Pan, powołałem Cię słusznie, ująłem Cię za rękę i ukształtowałem, ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów, abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności”.
Psalm Responsoryjny: 28
R/. Pan ześle pokój swojemu ludowi.
Oddajcie Panu, synowie Boży, oddajcie Panu chwałę i sławcie Jego potęgę. Oddajcie chwałę Jego imieniu, na świętym dziedzińcu uwielbiajcie Pana.

Ponad wodami głos Pański, Pan ponad wód bezmiarem! Głos Pana potężny, głos Pana pełen dostojeństwa.

Zagrzmiał Bóg majestatu: a w świątyni Jego wszyscy wołają: „Chwała”. Pan zasiadł nad potopem, Pan jako Król zasiada na wieki.
Drugie Czytanie (Dz 10,34-38): Gdy Piotr przybył do Cezarei, do domu Korneliusza, przemówił: „Przekonuję się, że Bóg naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie. Posłał swe słowo synom Izraela, zwiastując im pokój przez Jezusa Chrystusa. On to jest Panem wszystkich. Wiecie, co się działo w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan. Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą. Przeszedł On, dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła, dlatego że Bóg był z Nim”.
Śpiew przed Ewangelią (Por. Mk 9,6): Alleluja, alleluja, alleluja. Otwarło się niebo i zabrzmiał głos Ojca: To jest mój Syn umiłowany. Jego słuchajcie. Alleluja, alleluja, alleluja.
Tekst Ewangelii (Mt 3,13-17): Wtedy przyszedł Jezus z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć chrzest od niego. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?» Jezus mu odpowiedział: «Pozwól teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe5». Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast6 wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. A głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».

«Wtedy przyszedł Jezus z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć chrzest od niego»

Rev. D. Antoni CAROL i Hostench (Sant Cugat del Vallès, Barcelona, Hiszpania)

Dzisiaj przyglądamy się Mesjaszowi – Namaszczonemu – który przybył nad Jordan, «żeby przyjąć chrzest» (Mt 3,13) od Jana. I widzimy Jezusa Chrystusa, którego mesjańskie posłannictwo potwierdzone zostaje tak przez widzialną obecność Ducha Świętego, jak i przez głos samego Ojca, który oznajmia: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie» (Mt 3,17). Oto cudowny, a zarazem motywujący powód do życia: bycie miłowanym i wybranym przez Ojca Niebieskiego. Starajmy się więc przypodobać Ojcu!

W pewnej mierze prosimy o to w dzisiejszej kolekcie mszalnej: «Wszechmogący, wieczny Boże (...), spraw, aby Twoje przybrane dzieci, odrodzone z wody i Ducha Świętego, zawsze żyły w Twojej miłości». Bóg, który jest Ojcem nieskończenie dobrym, zawsze „kocha nas prawdziwie”. Ale czy my mu na to pozwalamy? Czy jesteśmy godni tej Bożej łaskawości? Czy na nią odpowiadamy?

Abyśmy byli godni boskiej łaskawości i miłości, Chrystus nadał wodom mocy odradzającej i oczyszczającej, dzięki czemu, kiedy jesteśmy chrzczeni, prawdziwie stajemy się Dziećmi Bożymi. «Ale mógłby ktoś powiedzieć: przecież On jest święty, dlaczego więc chce być ochrzczony? Posłuchaj zatem: Chrystus jest ochrzczony nie po to, aby być uświęcony przez wodę, lecz aby uświęcić wodę» (Święty Maksym z Turynu).

Wszystko to – bez żadnej naszej zasługi – czyni nas niejako przyrodzonymi w boskości. Jednakże nie wystarczy poprzestać tylko na tym pierwszym odrodzeniu: potrzebujemy ciągle na nowo przeżywać Chrzest poprzez pewien rodzaj „drugiego chrztu”, którym jest nawrócenie. Równolegle z Pierwszą Tajemnicą Światła Różańca Świętego – Chrzest Pana Jezusa w Jordanie – należy rozważać postawę Maryi w Czwartej Tajemnicy Radosnej: Oczyszczenie Najświętszej Maryi Panny. Ona, Niepokalana, Czysta Dziewica, nie sprzeciwia się poddać obrzędowi oczyszczenia. Błagamy więc Ją usilnie o skromność, szczerość i pokorę, które pozwolą nam nieustannie przeżywać nasze własne oczyszczenie, nasz własny „drugi chrzest”.