Dziś obchodzimy święto św. Andrzeja Apostoła, które chrześcijanie Wschodu celebrują szczególnie uroczyście. Andrzej był jednym z dwóch pierwszych młodych ludzi, którzy spotkali Jezusa nad Jordanem i długo z Nim rozmawiali. Zaraz potem odszukał swojego brata Piotra i powiedział mu: „Znaleźliśmy Mesjasza”, po czym przyprowadził go do Jezusa (J 1,41-42). Niedługo później Jezus powołał tych dwóch braci, rybaków i swoich przyjaciół, jak czytamy w dzisiejszej Ewangelii: „Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi” (Mt 4,19). W tej samej miejscowości mieszkali dwaj inni bracia, Jakub i Jan, towarzysze i przyjaciele tamtych, również rybacy. Jezus także ich wezwał, aby poszli za Nim. Jakże pięknie jest czytać, że zostawili wszystko i „natychmiast” poszli za Jezusem! Słowo to powtarza się w obu opisach powołania. Jezusowi nie można odpowiadać: „później”, „innym razem”, „teraz mam zbyt dużo pracy”…

Również każdego z nas — wszystkich chrześcijan — Jezus wzywa każdego dnia, abyśmy oddawali na Jego służbę wszystko, czym jesteśmy i co posiadamy. To właśnie oznacza zostawić wszystko, nie zatrzymując niczego wyłącznie dla siebie, abyśmy przeżywając wraz z Nim nasze codzienne obowiązki zawodowe i rodzinne, stawali się „rybakami ludzi”. Co to znaczy być „rybakami ludzi”? Piękną odpowiedź znajdujemy w komentarzu św. Jana Chryzostoma. Ten Ojciec i Doktor Kościoła mówi, że Andrzej nie potrafił w pełni wyjaśnić swojemu bratu Piotrowi, kim jest Jezus, i dlatego „zaprowadził brata do samego źródła światła”, którym jest Jezus Chrystus. „Łowić ludzi” oznacza pomagać tym, którzy nas otaczają — w rodzinie i w pracy — odnaleźć Chrystusa, jedyne światło na naszej życiowej drodze.