Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: IV Wtorek Wielkanocy

Pierwsze Czytanie (Dz 11,19-26): Ci, których rozproszyło prześladowanie, jakie wybuchło z powodu Szczepana, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii, głosząc słowo samym tylko Żydom. Niektórzy z nich pochodzili z Cypru i z Cyreny. Oni to po przybyciu do Antiochii przemawiali też do Greków i opowiadali Dobrą Nowinę o Panu Jezusie. A ręka Pańska była z nimi, bo wielka liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana.

Wieść o tym doszła do uszu Kościoła w Jerozolimie. Wysłano do Antiochii Barnabę. Gdy on przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu; był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego i wiary. Pozyskano wtedy wielką liczbę dla Pana. Barnaba udał się też do Tarsu, aby odszukać Pawła. A gdy znalazł, przyprowadził go do Antiochii i przez cały rok pracowali razem w Kościele, nauczając wielką rzeszę ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.
Psalm Responsoryjny: 86
R/. Wszystkie narody, wysławiajcie Pana.
Na świętych górach Jego miasto: umiłował Pan bramy Syjonu bardziej niż wszystkie namioty Jakuba. Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, miasto Boże.

Wymienię Egipt Babilon wśród tych, co mnie znają, oto Filistea, Tyr, i Etiopia. nawet taki kraj tarn się narodził. O Syjonie powiedzą: „Każdy człowiek urodził się na nim, a Najwyższy sam go umacnia”.

Pan zapisuje w księdze ludów: „Oni się tam narodzili”. I tańcząc śpiewać będą; „Wszystkie moje źródła są w tobie”.
Śpiew przed Ewangelią (J 10,27): Alleluja, alleluja, alleluja. Moje owce słuchają mojego głosu, Ja znam je, a one idą za Mną.

Tekst Ewangelii (J 10,22-30): Obchodzono wtedy w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia świątyni. Było to w zimie. Jezus przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona. Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego: «Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie!» Rzekł do nich Jezus: «Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec. Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich5. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy».

«Ja i Ojciec jedno jesteśmy»

Rev. D. Miquel MASATS i Roca
(Girona, Hiszpania)

Dzisiaj, dostrzegamy Jezusa, który «przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona» (Jn 10,23), podczas gdy obchodzono wtedy w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia świątyni. Wówczas Żydzi go proszą: «Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie!», Jezus im odpowiada: «Powiedziałem wam, a nie wierzycie.» (J 10,24.25).

Jedynie wiara pozwala człowiekowi rozpoznać w Jezusie Chrystusie Syna Bożego. Jan Paweł II mówił w roku 2000, podczas spotkania z młodymi na Tor Vergata o “laboratorium wiary”. Na pytanie «Za kogo uważają Mnie tłumy?» (Łk 9,18) pada wiele odpowiedzi… Jednak Jezus przechodzi następnie do pytania osobistego: «A wy za kogo Mnie uważacie?». Aby odpowiedzieć właściwie na to pytanie jest niezbędne “objawienie pochodzące od Ojca”. Aby odpowiedzieć jak Piotr - «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego» (Mt 16,16) – potrzeba łaski Bożej.

Jednakże, chociaż Bóg chce aby wszyscy uwierzyli i zostali zbawieni, jedynie człowiek skromny jest w stanie przyjąć ten dar. «U ludzi skromnych jest mądrość», można przeczytać w księdze Przysłów (11,2). Prawdziwa mądrość człowieka polega na zaufaniu Bogu.

Święty Tomasz z Akwinu komentuje ten fragment Ewangelii pisząc: «Mogę widzieć dzięki światłu słońca, jednak jeśli zamknę oczy, nie widzę nic; ale to nie wina słońca, ale moja».

Jezus mówi, że jeśli nie wierzą w niego, niech chociaż uwierzą dziełom, które dokonuje, a które objawiają moc Bożą: «Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie» (J 10,25).

Jezus zna swoje owce, i owce słuchają Jego głosu. Wiara prowadzi do osobowej relacji z Jezusem na modlitwie. Czym jest modlitwa, jeśli nie spotkaniem z Jezusem Chrystusem, o którym wiemy, że nas kocha i prowadzi do Ojca? Wynikiem i nagrodą tej intymnej relacji z Jezusem w tym życiu, jest życie wieczne jak czytamy w Ewangelii.