Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: XIII Niedziela okresu zwykłego (C)

Pierwsze Czytanie (1Krl 19,16b.19-21): Poszedł wkrótce stamtąd Eliasz i odnalazł Elizeusza, syna Szafata, orzącego wołami: dwanaście par wołów przed nim, a on przy dwunastej. Wtedy Eliasz, podszedłszy do niego, zarzucił na niego swój płaszcz. Wówczas Elizeusz zostawił woły i pobiegłszy za Eliaszem, powiedział: ”Pozwól mi ucałować mego ojca i moją matkę, abym potem poszedł za tobą”. On mu odpowiedział: ”Idź i wracaj, bo po co to ci uczyniłem?”. Wtedy powrócił do niego i zaraz wziął parę wołów, złożył ją na ofiarę, a na jarzmie wołów ugotował ich mięso oraz dał ludziom, aby zjedli. Następnie wybrał się i poszedłszy za Eliaszem, stał się jego sługą.
Psalm Responsoryjny: 15
R/. Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.
Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, mówię do Pana: ”Tyś jest Panem moim”. Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, to On mój los zabezpiecza.

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, bo serce napomina mnie nawet nocą. Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie, bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, pełnię Twojej radości i wieczną rozkosz po Twojej prawicy.
Drugie Czytanie (Ga 5,1.13-18): Bracia: Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli. Wy zatem, bracia, powołani zostaliście do wolności. Tylko nie bierzcie tej wolności za zachętę do hołdowania ciału, wręcz przeciwnie, miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie. Bo całe Prawo wypełnia się w tym jednym nakazie: ”Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego”. A jeśli u was jeden drugiego kąsa i pożera, baczcie, byście się wzajemnie nie zjedli. Oto, czego uczę: postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem do czego innego dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody, tak że nie czynicie tego, co chcecie. Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić duchowi, nie znajdziecie się w niewoli Prawa.
Śpiew przed Ewangelią (1 Sm 3,9; J 6,68b): Alleluja, alleluja, alleluja. Mów, Panie, bo sługa Twój słucha; Ty masz słowa życia wiecznego. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Łk 9,51-62): Gdy dopełnił się czas Jego wzięcia [z tego świata], postanowił udać się do Jerozolimy i wysłał przed sobą posłańców. Ci wybrali się w drogę i przyszli do pewnego miasteczka samarytańskiego, by Mu przygotować pobyt. Nie przyjęto Go jednak, ponieważ zmierzał do Jerozolimy. Widząc to, uczniowie Jakub i Jan rzekli: «Panie, czy chcesz, a powiemy, żeby ogień spadł z nieba i zniszczył ich?» Lecz On odwróciwszy się zabronił im. I udali się do innego miasteczka.

A gdy szli drogą, ktoś powiedział do Niego: «Pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz!» Jezus mu odpowiedział: «Lisy mają nory i ptaki powietrzne - gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć». Do innego rzekł: «Pójdź za Mną!» Ten zaś odpowiedział: «Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca!» Odparł mu: «Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże!» Jeszcze inny rzekł: «Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się z moimi w domu!» Jezus mu odpowiedział: «Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego».

«Pójdź za Mną»

Pbro. José MARTÍNEZ Colín
(Culiacán, Meksyk)

Dzisiaj, Ewangelia zaprasza nas do refleksji nad naśladowaniem Chrystusa. Czy ważne jest, aby naśladować Go tak, jak On tego oczekuje. Jakub i Jan jeszcze nie przyjęli nowiny o miłości i przebaczeniu: «Panie, czy chcesz, a powiemy, żeby ogień spadł z nieba i zniszczył ich?» (Łk 9,54). Inni powołani także nie pozbyli się więzów rodzinnych. Aby iść za Jezusem Chrystusem i wypełniać naszą misję, trzeba to czynić w wolności od wszelkich przywiązań: «Ktokolwiek (...) wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego» (Łk 9,62).

Z okazji Światowych Dni Misji Św. Jan Paweł II wezwał katolików do bycia misjonarzami Ewangelii Chrystusa przez dialog i przebaczenie. Hasłem było wtedy zawołanie: «Misją jest głoszenie przebaczenia». Papież powiedział, że tylko miłość Boga jest zdolna uczynić braćmi ludzi wszystkich ras i kultur, zlikwidować bolesne podziały, kontrasty ideologiczne, nierówności ekonomiczne i przemoc, które wciąż tak bardzo dręczą ludzkość. Dzięki ewangelizacji wierzący pomagają ludziom rozpoznać w sobie braci.

Tylko wówczas, kiedy naprawdę czujemy się braćmi, możemy zacząć się rozumieć i rozmawiać ze sobą z szacunkiem. Papież podkreśla, że staranie się o uważny dialog i respekt jest warunkiem prawdziwego świadectwa zbawczej miłości Boga, bo ten kto przebacza, otwiera serce na innych i staje się zdolnym do miłości. Pan powiedział nam podczas Ostatniej Wieczerzy: «Abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem (...) Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi» (J 13,34-35).

Ewangelizacja jest zadaniem dla wszystkich, lecz na różne sposoby. Dla jednych będzie to udanie się do dalekich krajów, gdzie jeszcze nie poznano Pana Jezusa. Inni będą ewangelizować swoje najbliższe otoczenie. Zapytajmy siebie, czy ci, którzy znajdują się najbliżej nas, znają i żyją zgodnie z podstawowymi prawdami naszej wiary. Wszyscy możemy i powinniśmy wspierać modlitwą, ofiarą i działaniem misyjną pracę, a także dawaniem świadectwa przebaczenia i zrozumieniem dla innych.