Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: XIII Sobota okresu zwykłego

Pierwsze Czytanie (Am 9,11-15): To mówi Pan: „W tym dniu podniosę szałas Dawidowy, co upada, zamuruję jego szczeliny, ruiny jego podźwignę i jak za dawnych dni go zbuduję, by posiedli resztę Edomu i wszystkie narody, nad którymi wzywano mojego imienia, mówi Pan, który to uczyni. Oto nadejdą dni, mówi Pan, że będzie postępował żniwiarz tuż za oraczem, a depczący winogrona za siejącym ziarno; z gór moszcz spływać będzie kroplami, a wszystkie pagórki będą nim opływać. Uwolnię z niewoli lud mój izraelski, odbudują miasta zburzone i będą w nich mieszkać; zasadzą winnice i pić będą wino; założą ogrody i będą jeść z nich owoce. Zasadzę ich na ich ziemi, a nigdy nie będą wyrwani z ziemi, którą im dałem, mówi Pan, twój Bóg”.
Psalm Responsoryjny: 84
R/. Pan głosi pokój swojemu ludowi.
Będę słuchał tego, co mówi Pan Bóg: oto ogłasza pokój ludowi i świętym swoim, którzy zwracają się ku Niemu swym sercem.

Spotkają się ze sobą łaska i wierność, ucałują się sprawiedliwość i pokój. Wierność z ziemi wyrośnie, a sprawiedliwość spojrzy z nieba.

Pan sam obdarzy szczęściem, a nasza ziemia wyda swój owoc. Przed Nim będzie kroczyć sprawiedliwość, a śladami Jego kroków zbawienie.
Śpiew przed Ewangelią (J 10,27): Alleluja, alleluja, alleluja. Ze swej woli zrodził nas Ojciec przez słowo prawdy, abyśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Mt 9,14-17): Wtedy podeszli do Niego uczniowie Jana i zapytali: «Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy, Twoi zaś uczniowie nie poszczą?» Jezus im rzekł: «Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć. Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania, gdyż łata obrywa ubranie, i gorsze robi się przedarcie. Nie wlewa się też młodego wina do starych bukłaków. W przeciwnym razie bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki się psują. Raczej młode wino wlewa się do nowych bukłaków, a tak jedno i drugie się zachowuje».

«Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć»

Rev. D. Joaquim FORTUNY i Vizcarro
(Cunit, Tarragona, Hiszpania)

Dzisiaj zauważamy, że z Jezusem rozpoczęły się nowe czasy, nowa doktryna, głoszona z autorytetem i że, jak wszystkie rzeczy nowe, zderzała się z dominującymi praktykami i środowiskiem. I tak, na stronach poprzedzających rozważaną dziś przez nas Ewangelię, widzimy Jezusa jak przebacza grzechy paralitykowi i uzdrawia go z choroby, podczas gdy uczeni w Piśmie się oburzają; widzimy Jezusa wzywającego Mateusza, poborcę podatków i jedzącego z nim i innymi celnikami i grzesznikami, i faryzeuszy "wychodzących z siebie"; a w dzisiejszej Ewangelii to uczniowie Jana przybliżają się do Jezusa, bo nie rozumieją, dlaczego On i Jego uczniowie nie poszczą.

Jezus, który nigdy nie pozostawia nikogo bez odpowiedzi, powie im: «Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego; wtedy będą pościć» (Mt 9,15). Post był i jest praktyką pokutną, która przyczynia się do «zdobycia panowania nad popędami i do wolności serca» (Katechizm Kościoła, 2043) i do wyjednania miłosierdzia Bożego. Ale w tamtych chwilach, miłosierdzie i nieskończona miłość Boga była pośród nich w obecności Jezusa, Słowa Wcielonego. Jak mogli pościć? Była tylko jedna możliwa postawa: postawa radości, szczęścia z obecności Boga, który stał się człowiekiem. Jak mogli pościć skoro Jezus odkrył przed nimi nowy sposób nawiązania relacji z Bogiem, nowego ducha, który zrywał ze wszystkimi dawnymi wzorami postępowania?

Dziś Jezus jest obecny: «Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata» (Mt 28,20) i nie jest obecny, ponieważ wrócił do Ojca, i dlatego wzywamy: Przyjdź, Panie Jezu!

Żyjemy w czasach oczekiwania. Dlatego trzeba, abyśmy odnawiali się każdego dnia poprzez nowego ducha Jezusa, wyzbywali się rutyny, podejmowali post od tego wszystkiego, co zabrania nam iść naprzód ku pełnemu zjednoczeniu z Chrystusem, ku świętości. «Słuszny jest nasz płacz - nasz post - skoro spalamy się z pragnienia ujrzenia Go» (Św. Augustyn).

Najświętszą Maryję prosimy, aby ofiarowała nam łaski, których potrzebujemy, aby żyć z radością umiłowanych dzieci.