Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Rozważanie Ewangelii na dziś

Ewangelia na dziś + homilia (300 słów)

XXVII Wtorek okresu zwykłego
Ściągnij
Pierwsze Czytanie (Ga 1,13-24): Bracia: Słyszeliście o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć, jak w żarliwości o judaizm przewyższałem wielu moich rówieśników z mego narodu, jak byłem szczególnie wielkim zapaleńcem w zachowywaniu tradycji moich przodków. Gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie, bym Ewangelię o Nim głosił poganom, natychmiast, nie radząc się ciała i krwi ani nie udając się do Jerozolimy, do tych, którzy apostołami stali się pierwej niż ja, skierowałem się do Arabii, a później znowu wróciłem do Damaszku.

Następnie, trzy lata później, udałem się do Jerozolimy dla zapoznania się z Kefasem, zatrzymując się u niego tylko piętnaście dni. Spośród zaś innych, którzy należą do grona apostołów, widziałem jedynie Jakuba, brata Pańskiego. A Bóg jest mi świadkiem, że w tym, co tu do was piszę, nie kłamię. Potem udałem się do krain Syrii i Cylicji. Kościołom zaś chrześcijańskim w Judei pozostawałem osobiście nie znany. Docierała do nich jedynie wieść: ten, co dawniej nas prześladował, teraz jako Dobrą Nowinę głosi wiarę, którą ongiś usiłował wytępić. I wielbili Boga z mego powodu.
Psalm Responsoryjny: 138
R/. Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną.
Przenikasz i znasz mnie, Panie, Ty wiesz kiedy siedzę i wstaję.Z daleka spostrzegasz moje myśli, przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę, i znasz moje wszystkie drogi.

Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze i utkałeś mnie w łonie mej matki.Sławię Cię, żeś mnie tak cudownie stworzył, godne podziwu są Twoje dzieła.

I duszę moją znasz do głębi. Nie byłem dla Ciebie tajemnicą,kiedy w ukryciu nabierałem kształtów, utkany we wnętrzu ziemi.
Śpiew przed Ewangelią (Łk 11,28): Alleluja, alleluja, alleluja. Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je wiernie. Alleluja, alleluja, alleluja.
Tekst Ewangelii (Łk 10,38-42): W dalszej ich podróży przyszedł do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyjęła Go do swego domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie. Natomiast Marta uwijała się koło rozmaitych posług. Przystąpiła więc do Niego i rzekła: «Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła». A Pan jej odpowiedział: «Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona».

«Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba tylko jednego»

Rev. D. Josep RIBOT i Margarit (Tarragona, Hiszpania)

Dzisiaj, jak każdego dnia, Ewangelia uczy nas czegoś nowego. Jezus zaproszony do domu Betanii, daje nam lekcję człowieczeństwa: On, który kochał ludzi, pozwala się kochać, bo obie rzeczy są ważne. Odrzucenie dowodów uczuć, od Boga i od innych, byłoby wielkim błędem, z surowymi konsekwencjami dla świętości.

Marta czy Maryja? Ale... po co konfrontować tych, którzy tak się kochają, i Boga? Jezus miłował Martę i Maryję, i ich brata Łazarza, i kocha każdego z nas.

W drodze do świętości nie ma dwóch identycznych dusz. Wszyscy staramy się kochać Boga, ale z własnym stylem i osobowością, nikogo nie naśladując. Naszym wzorem jest Chrystus i Matka Boska. Masz coś przeciwko temu jak inni traktują Boga? Spróbuj uczyć się z ich sposobu pobożności.

«Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła» (Łk 10,40). Służyć innym w imię miłości bożej to zaszczyt, a nie ciężar. Służymy z radością, jak Maryja swej krewnej Elżbiecie i na weselu w Kanie Galilejskiej, czy jak Jezus obmywając nogi podczas Ostatniej Wieczerzy?

«Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba tylko jednego» (Łk 10,41-42). Nie traćmy spokoju czy dobrego humoru. Dlatego dbajmy o obecność Boga. «Zrozumcie: jest coś świętego, boskiego, co jest ukryte w sytuacjach najbardziej zwyczajnych. Do każdego z was należy odkrycie tego (...); albo będziemy potrafili odnaleźć Pana w naszym codziennym życiu, albo nigdy Go nie znajdziemy» (św. Josemaria).

«Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona» (Łk 10,42). Bóg chce nas szczęśliwymi. Niech nasza Matka w Niebie pomoże nam doświadczać radości oddawania się Bogu.

Myśli na dzisiejszą Ewangelię

  • «Dusza ocieplana w kontemplacji będzie w życiu doskonalsza w działaniu» (Święty Grzegorz Wielki)

  • «Duch modlitwy odzyskuje czas dla Boga, wychodzi z obsesji życia, w którym ciągle brakuje czasu, odnajduje pokój rzeczy niezbędnych i odkrywa radość z nieoczekiwanych darów. Dobrymi przewodniczkami w tym zadaniu są Marta i Maria, które nauczyły się od Boga harmonii rytmu rodzinnego.» (Franciszek)

  • «(…) Dom rodzinny jest więc pierwszą szkołą życia chrześcijańskiego i "szkołą bogatszego człowieczeństwa". W nim dziecko uczy się wytrwałości i radości pracy, miłości braterskiej, wielkodusznego przebaczania, nawet wielokrotnego, a zwłaszcza oddawania czci Bogu przez modlitwę i ofiarę ze swego życia.» (Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1657)

Otrzymuj to codziennie za darmo Zapisz się

Przygotowując serce na Wielki Tydzień.
Twoja jałmużna wielkopostna pomaga nieść Ewangelię tysiącom ludzi.

Wesprzyj tę codzienną misję. Przekaż darowiznę