Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: XXVIII Sobota okresu zwykłego

Pierwsze Czytanie (Ef 1,15-23): Bracia: Usłyszawszy o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych, nie zaprzestaję dziękczynienia, wspominając was w moich modlitwach. Proszę w nich, aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznaniu Jego samego. Niech da wam światłe oczy dla waszego serca, tak byście wiedzieli, czym jest nadzieja waszego powołania, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przemożny ogrom Jego mocy względem nas wierzących, na podstawie działania Jego potęgi i siły, z jaką dokonał dzieła w Chrystusie, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą, i Mocą, i Panowaniem, i ponad wszelkim innym imieniem wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym. I „wszystko poddał pod Jego stopy”, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami.
Psalm Responsoryjny: 8
R/. Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem.
O Panie, nasz Panie, jak przedziwne jest Twoje imię po całej ziemi. Tyś swój majestat wyniósł nad niebiosa. Usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę.

Gdy patrzę na Twoje niebo, dzieło palców Twoich, na księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził: czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?

Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, uwieńczyłeś go czcią i chwałą. Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, wszystko złożyłeś pod jego stopy.
Śpiew przed Ewangelią (J 15,26b.27a): Alleluja, alleluja, alleluja. Świadectwo o Mnie da Duch prawdy i wy także świadczyć będziecie. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Łk 12,8-12): A powiadam wam: Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych; a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i Ja wobec aniołów Bożych. Każdemu, kto mówi jakieś słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie przebaczone, lecz temu, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie przebaczone.

Kiedy was ciągać będą do synagog, urzędów i władz, nie martwcie się, w jaki sposób albo czym macie się bronić lub co mówić, bo Duch Święty nauczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć».

«Duch Święty nauczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć»

+ Rev. D. Albert TAULÉ i Viñas
(Barcelona, Hiszpania)

Dzisiaj po raz kolejny wybrzmiewają słowa Pana Jezusa zapraszające nas do przyznania się do Niego przed ludźmi. «Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych» (Łk 12,8). Żyjemy w czasach, kiedy w życiu publicznym wymagana jest laickość i zobowiązuje się wierzących do okazywania swojej wiary jedynie w środowisku prywatnym. Kiedy chrześcijanin, kapłan, biskup, Papież..., mówią coś publicznie, to choć jest to bardzo rozsądna rzecz, nawet to, od kogo pochodzi przeszkadza, zupełnie jakbyśmy my, tak jak wszyscy inni, nie mieli prawa mówić tego, co myślimy. Ale choćby bardzo to było dla innych niewygodne, nie możemy przestać głosić Ewangelię. A w ostateczności «Duch Święty nauczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć» (Łk 12,12). Podkreślał to Święty Cyryl Jerozolimski w następujących słowach «Duch Święty, który mieszka w tych, którzy są mu przychylni, jak lekarz inspiruje ich do tego, co mają mówić».

Współczesne ataki mają inną wagę, ponieważ nie jest tym samym mówienie źle o jakimś członku Kościoła (często z racją, przez nasze ułomności), co atakowanie Jezusa Chrystusa (jeśli widzi się Go tylko w wymiarze ludzkim), lub występowanie przeciw Duchowi Świętemu, to znaczy bluźnierstwo i negowanie Jego istnienia i Jego Boskości.

A jeśli chodzi o wybaczenie bluźnierstwa, nawet kiedy grzech jest lekki, potrzebne jest uprzednie wyrażenie skruchy. A jeśli nie ma skruchy, przebaczenie jest niemożliwe, most jest udzkodzony z jednej strony. Dlatego Pan Jezus mówi, że są grzechy, których Bóg nie przebacza, jeśli ze strony grzesznika nie ma pokory przyznania się do grzechu (cf. Łk 12,10).