Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: VI Piątek okresu zwykłego

Pierwsze Czytanie (Jk 2,14-24.26): Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy sama wiara zdoła go zbawić? Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, a ktoś z was powie im: „Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta!”, a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała, to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie. Ale może ktoś powiedzieć: Ty masz wiarę, a ja spełniam uczynki. Pokaż mi wiarę swoją bez uczynków, to ja ci pokażę wiarę ze swoich uczynków. Wierzysz, że jest jeden Bóg? Słusznie czynisz, lecz także i złe duchy wierzą i drżą.

Chcesz zaś zrozumieć, że wiara bez uczynków jest bezowocna? Czy Abraham, ojciec nasz, nie z powodu uczynków został usprawiedliwiony, kiedy złożył syna Izaaka na ołtarzu ofiarnym? Widzisz, że wiara współdziałała z jego uczynkami i przez uczynki stała się doskonała. I tak wypełniło się Pismo, które mówi: „Uwierzył przeto Abraham Bogu i poczytano mu to za sprawiedliwość”, i został nazwany przyjacielem Boga. Widzicie, że człowiek dostępuje usprawiedliwienia na podstawie uczynków, a nie samej tylko wiary. Tak jak ciało bez ducha jest martwe, tak też martwa jest wiara bez uczynków.
Psalm Responsoryjny: 111
R/. Radość znajduję w Bożych przykazaniach.
Błogosławiony człowiek, który boi się Pana i wielką radość znajduje w Jego przykazaniach. Potomstwo jego będzie potężne na ziemi, dostąpi błogosławieństwa pokolenie prawych.

Dobrobyt i bogactwo będą w jego domu, a jego sprawiedliwość będzie trwała na zawsze. On wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych, łagodny, miłosierny i sprawiedliwy.

Dobrze się wiedzie człowiekowi, który z litości pożycza, i swymi sprawami zarządza sprawiedliwie. Sprawiedliwy nigdy się nie zachwieje i pozostanie w wiecznej pamięci.
Śpiew przed Ewangelią (J 14,6): Alleluja, alleluja, alleluja. Ja jestem drogą, prawdą i życiem, nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Mk 8,34-9,1): Potem przywołał do siebie tłum razem ze swoimi uczniami i rzekł im: «Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje! Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je. Cóż bowiem za korzyść stanowi dla człowieka zyskać świat cały, a swoją duszę utracić? Bo cóż może dać człowiek w zamian za swoją duszę? Kto się bowiem Mnie i słów moich zawstydzi przed tym pokoleniem wiarołomnym i grzesznym, tego Syn Człowieczy wstydzić się będzie, gdy przyjdzie w chwale Ojca swojego razem z aniołami świętymi». Mówił także do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Niektórzy z tych, co tu stoją, nie zaznają śmierci, aż ujrzą królestwo Boże przychodzące w mocy».

«Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje»

+ Rev. D. Joaquim FONT i Gassol
(Igualada, Barcelona, Hiszpania)

Dzisiaj Ewangelia porusza dwa komplementarne tematy: nasz codzienny krzyż i jego owoc, czyli Życie z dużej litery, nadprzyrodzone i wieczne.

Wstajemy, aby posłuchać Świętej Ewangelii, na znak, że chcemy naśladować jego nauki. Jezus mówi nam byśmy zaparli się samych siebie, jasny wyraz na to, żeby nie kierować się "kaprysami"— jak mówi psalm— lub odsunąć «zwodne bogactwa», jak mówi Święty Paweł. Podejmowanie własnego krzyża jest akceptacją małych umartwień, które napotykamy na drodze każdego dnia.

Może pomóc nam w tym zdanie, które wypowiedział Jezus w kazaniu podczas Ostatniej Wieczerzy: «Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który [go] uprawia. Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy» (J 15,1-2). Przejęty rolnik dbający o kiść winogron, aby dojrzała! Tak, chcemy iść za Panem! Tak, wiemy, że Ojciec może nam pomóc wydać owoce w naszym ziemskim życiu, a następnie cieszyć się życiem wiecznym.

Święty Ignacy kierował Świętego Franciszka Ksawerego słowami dzisiejszego tekstu: «Cóż bowiem za korzyść stanowi dla człowieka zyskać świat cały, a swoją duszę utracić?» (Mk 8,36). W ten sposób stał się patronem misji. W tym samym duchu czytamy ostatni kanon Kodeksu Prawa Kanonicznego (1752): «(...) mając na uwadze zbawienie dusz, które ma być zawsze najwyższym prawem Kościoła». Święty Augustyn ma słynną lekcję: «Animam salvasti tuam predestinasti», którą tak popularnie się tłumaczy: «Kto szuka zbawienia jednej duszy, własną już zabiezpieczył». Zaproszenie jest jednoznaczne.

Maryja, Matka Łaski Bożej, podaje rękę, aby kierować się tą drogą.