Dzisiaj przyglądamy się ojcu i jego dwóm synom. Ojciec mówi do pierwszego: «Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy! » (Mt 21,28). On odpowiedział: «‘Idę, panie! ’, lecz nie poszedł» (Mt 21,29). Drugiego prosi o to samo. Ten odpowiedział: «‘Nie chcę’, później jednak opamiętał się i poszedł» (Mt 21,30). Ważne nie tyle jest powiedzieć "tak", co "działać". Istnieje powiedzenie, które mówi, że «czyny mówią głośniej niż słowa».

W innym momencie Jezus pouczy przez inną przypowieść: «Nie każdy, który Mi mówi: "Panie, Panie!", wejdzie do królestwa nebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie» (Mt 7, 21). Jak napisał Święty Augustyn, «Istnieją dwie wole. Twoja wola powinna być skorygowana, aby identyfikować się z wolą Bożą; i nie ta Boga nagięta, aby dostosować się do twojej». W Katalonii mówi się, że dziecko “creu” (“wierzy”), kiedy jest posłuszne: wierz!, oznacza to, że identyfikujemy posłuszeństwo z wiarą i z ufnością w to, co się nam mówi.

Słowo posłuszeństwo pochodzi od “ob-audire”: słuchać z wielką uwagą. Przejawia się w modlitwie, nie pozostawaniu “głuchym” na głos Miłości. «Człowiek ma tendencję do “bronienia się”, trzymania się swego egoizmu. Bóg wymaga, abyśmy będąc posłusznymi, ćwiczyli wiarę. Czasem Pan sugeruje swą wolę cicho, jakby w tle świadomości: musimy być czujni, aby odróżnić ten głos i być wierni» (św. Josemaria Escriva). Spełniać wolę Boga oznacza być świętym, posłusznym, ale nie być marionetką w rękach innego, lecz utożsamić się w tym, co ma być spełnione i spełnić to, “bo sam tak chcę”.

Nasza Matka Dziewica, nauczycielka w “posłuszeństwie wiary”, nauczy nas jak być posłusznymi woli Ojca.