Dziś, w tej ewangeli, odnoszącej się do święta św. Filipa Neri, Jezus prosi Boga Ojca o dar jedności dla swych wyznawców: „jak Ty, Ojcze we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno” (J 17,21). Ta jedność wierzących, o którą modli się Jezus, nie jest jedynie rodzajem zjednoczenia czy przyjaźni między nimi, ale jednością, która jest odbiciem jedności Trzech Osób Boskich: „aby byli jednym, jak My jednym jesteśmy”.

Czy jednak jest możliwa ta jedność? Możemy stać się jednym, jak Ojciec i Syn są jednym? Tak, gdydż w przeciwnym razie Jezus nie modliłby się w tej intencji. Jest to możliwe, ponieważ ten sam Duch Święty, który ,,sprawia’’, że Ojciec i Syn są jedno, został nam zesłany aby także tworzyć w nas jedność. Święty Paweł mówi, że wszyscy, którzy zostaliśmy ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliśmy się w Chrystusa (Ga 3,27). Duch Święty usuwa wszystkie bariery, które istnieją między nami: bariery narodowościowe, rasowe, kulturowe, językowe, statusowe, majątkowe... W następstwie tego, świat -zaskoczony tym cudem- głosi (jak w pierwotnym Kościele) „patrzcie jak się miłują” i wierzy w Chrystusa.

Święty Filip Neri przyją w swoim sercu tą milość Chrystusa i ją przekazywał każdemu, kogo spotkał: chorym w szpitalach, ludziom na ulicy, w sklepach i w zakładach pracy. Każdego dnia, przed świtem, średnio 40-tu pracowników, w drodze do pracy, szło na spotkanie z nim, żeby się wyspowiadać. Kardynałowie, biskupi, księża i niezlicznoa ilość świeckich, byli regularnie jego pokutnikami. Jego serce było zawsze przepełnione radością Chrystusa, którą przekazywał głównie młodym, organizując dla nich gry i zabawy: „Radujcie się zawsze w Panu, jeszcze raz powtarzam: radujcie się” (Flp 4,4). Idąc za przykładem świętego Filipa Neri, podejmijmy decyzję, aby przekazać tą miłość każdemu, kogo spotkamy na naszej drodze.