Dzisiaj, w dzień św. Antoniego, czytamy w Ewangelii, jak Jezus posyła 72 uczniów, aby głosili Jego naukę w sposób prosty i ewangeliczny. Przede wszystkim to głoszenie musi być pokojowe i uspokajające: „Pokój temu domowi” (Łk 10,5). A po drugie, tematem nauczania musi być głoszenie Królestwa: „Przybliżyło się do was królestwo Boże” (Łk 10,9). Tak głosił Jezus swoim słowem, swoimi przypowieściami i całym swoim życiem.

Antoni był wielkim kaznodzieją i głosił Królestwo w ten ewangeliczny sposób; i czynił to z głębokiej, przemyślanej i przeżywanej znajomości Ewangelii. Św. Franciszek napisał między innymi dla Antoniego upoważnienie do nauczania braci teologii, zalecając jednak, aby nie odbywało się ono kosztem modlitwy. Powiedział im: „Głoszenie musi odbywać się słowami, które daje Duch Święty, słowo żyje, gdy przemawiają dzieła. Mniej słów, błagam, i niech dzieła przemówią”.

Niedawno papież Franciszek udzielił podobnej rady kapłanom nowicjuszom w dniu ich święceń: „Czytajcie i rozważajcie pilnie słowo Boże, abyście wierzyli w to, co przeczytaliście, nauczali tego, czego się nauczyliście i żyli tym, czego nauczaliście». Nie da się powiedzieć więcej w tak niewielu słowach!

My, chrześcijanie, jesteśmy posłani przez Jezusa, podobnie jak tych 72 uczniów, z misją głoszenia pokoju i Królestwa Bożego: czyńmy to, jak mówi św. Antoni, z dobrym bagażem Ewangelii, ze słowami Ducha Świętego, a zwłaszcza z Jego dziełami. I tak jak mówi nam Papież: czytajmy i rozważajmy Ewangelię i nauczajmy żyjąc tym, co rozważaliśmy i czytaliśmy. I nie zapominajmy, że Ewangelia, którą rozważamy, głosimy i według której żyjemy, to dobra nowina, jaką znajdujemy w Słowie Bożym.