Dzisiaj, uroczystość św. Josemaria przypomina nam o „dobrej nowinie”, że wszyscy - bez wyjątku - jesteśmy powołani do świętości pośród świata. Nie na próżno Jan Paweł II określił postać św. Josemaría - w dniu jego kanonizacji - jako „świętego zwykłego życia”.

Chociaż inni autorzy, (na przykład św. Franciszek Salezy), wcześniej już sugerowali, że świętość jest także Bożym wezwaniem skierowanym do wiernych świeckich Kościoła, to jednak przesłanie św. Josemaría było prorocze w XX wieku. Istotnie, Sobór Watykański II dokonał „przewrotu kopernikańskiego” w rozumieniu samego Kościoła: nie jest on zasadniczo hierarchiczną elitą, ale „ludem Bożym” reprezentowanym w postaci tejże łodzi rybackiej, na której Jezus często pływał po wodach morskich. I właśnie stamtąd, z łodzi zawodowych rybaków, powołał ich do świętości („rybaków ludzi”) bez konieczności porzucania morza i sieci.

„Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny (...). -Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił” (Łk 5,8.10). „Nie bój się” – te słowa kieruje Jezus również do nas. Kiedy mówimy do Niego za głosem naszego sumienia: „Jestem grzesznikiem”, On przebacza nam, napełnia nas łaską uświęcającą, dzięki której możemy przestać być grzesznikami. Gdy Mu zaufamy, zawierzymy, pozwolimy zapanować nad naszymi lękami i obawami, wtedy On poprowadzi nas na prawdziwą głębię. Będziemy „łowić ludzi” i dawać odważnie świadectwo Jezusowi i Ewangelii. Jak powiedział św. Josemaria: „To, co ciebie dziwi, mnie wydaje się zupełnie logiczne, że Bóg wyszukał cię właśnie w twoim zawodzie? Tak samo przecież wyszukał pierwszych: Piotra, Andrzeja, Jakuba i Jana - przy sieciach, i Mateusza - siedzącego w komorze celnej... zaś Pawła - w jego gorliwym dążeniu do zdławienia chrześcijaństwa w zarodku, czy to cię nie zdumiewa?”

To prawda, że „zostawili wszystko, poszli za Nim” (Łk 5,11), ale prawdą jest również, że nie przestali być tym, czym już byli: robotnikami! Prośba Pana pozostaje więc aktualna: „zarzućcie sieci na połów” (Łk 5,4).