Dzisiaj Ewangelia mówi nam o szczęściu. Z pewnością pragnienie szczęścia jest uniwersalne dla wszystkich istot ludzkich. Jeśli ktoś zapyta: „Czy chcesz być szczęśliwy?”, odpowiedź zawsze będzie taka sama: „Tak, chcę być”. Ale nie ma jednomyślności, jeśli chodzi o stwierdzenie, na czym polega prawdziwe szczęście. Jezus przy różnych okazjach mówi nam o prawdziwym szczęściu i o tym, gdzie je znajdziemy. Powtarzając to, co mówi dzisiejsza Ewangelia Jezus stwierdza, że szczęście jest w tym, że możemy Go zobaczyć i usłyszeć Jego słowa, ponieważ wraz z Nim nadszedł czas ostateczny (por. Hbr 1,1-2), w taki sposób, że patrząc na jego osobę możemy mówić o wielkiej zmianie.

W ten sposób Bóg posługuje się niektórymi elementami ludzkimi, jako przyjście nowych czasów: będąc częścią naszej historii, Syn Boży potrzebuje matki, a będzie nią Maryja; Dziewica potrzebuje także rodziców, którymi byli Joachim i Anna, którzy nieświadomie będą dziadkami Mesjasza. Odnosząc się do słowa św. Pawła do Efezjan (1,9-10), mogą oni powiedzieć: oznajmił nam tajemnice swej woli aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie; to, co w niebiosach, i to co na ziemi.

Nic dziwnego, że św. Jan Damasceński gratuluje świętym małżonkom tymi słowami: „O szczęśliwa paro, Joachimie i Anno, prawdziwie jesteście bez skazy! Z owocu waszego łona jesteście znani.” Cóż za radość dla rodziców, którzy mają to szczęście, że mają dzieci, które mogą podziwiać ich wierność, dziękować i być im wdzięczni za hojność, dzięki której otrzymali ludzkie i chrześcijańskie życie. Ale także jaka radość dla dzieci, które mają to szczęście, że coraz lepiej znają Jezusa Chrystusa, ponieważ otrzymały wiarę chrześcijańską od swoich rodziców, przykład życia rodzinnego i modlitwy.