Dzisiaj oddajemy cześć pamięci świętego Maksyma, słusznie nazywanego „Wyznawcą”. Wiele wycierpiał - stracił życie - za bohaterskie wyznawanie wiary w kluczowej kwestii, jaką była kontrowersja wokół ludzkiej woli Jezusa Chrystusa. «Powstała teoria [„monoteletyzm”], według której Chrystus zarówno w swojej naturze boskiej, jak i ludzkiej, kierował się jedną wolą - wolą boską. Broniąc wyjątkowości Jego osoby, zaprzeczali, że miał autentyczną ludzką wolę» (Benedykt XVI).

Niektórzy, udając, że rozwiązują tajemnicę , (podwójną naturę w Chrystusie), usiłowali ją zniszczyć. Bóg jednak powierzył nam swoje tajemnice nie po to, byśmy je rozwiązywali jak równanie, lecz byśmy je kontemplowali. Święty Maksym, od młodości, oddawał się modlitwie i studiowaniu Pisma Świętego - to jest właściwa droga!

My wraz ze św. Maksymem reagujemy stanowczo: gdyby Chrystus nie miał prawdziwej ludzkiej woli, jakim byłby więc człowiekiem? W głębi swego jestestwa, pozbawiony ludzkiej woli - jak mógłby mi współczuć? Jak mógłby utożsamiać się z moim bólem? Czy to, co wydarzyło się z udziałem Jezusa w Getsemani, było fikcją?

Getsemani! - Ile razy tam byłeś, towarzysząc Chrystusowi w Jego męce? Od św. Maksyma otrzymaliśmy rozważania na temat męki Jezusa. Rozważmy jedno z Jego stwierdzeń: «Jezus, stawszy się jednym z nas, wyraził się w sposób ludzki, gdy powiedział do Ojca: „Nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie“. Ten, który z natury był Bogiem, również jako człowiek miał wolę, aby wola Ojca wypełniła się we wszystkim». W tym tkwi istota naszego szczęścia i przeznaczenia: kochać wolę naszego Ojca i Pana. To jest prawdziwe wyzwolenie!

Naszą pociechą jest Chrystus, bez fikcji: «Jezus, walcząc, przyciąga krnąbrną, ludzką naturę ku jej prawdziwej istocie» (Benedykt XVI). Reasumując: aby „odkupić” wolność dzieci, które kochają wolę wiecznego Ojca, Jezus Chrystus pocił się krwawym potem. Święty Maksym, za obronę czystości wiary cierpiał tortury i prześladowanie, pozostał jednak wierny swym poglądom. Jego poglądy teologiczne zostały potwierdzone przez Trzeci Sobór Konstantynopolitański, wkrótce po jego śmierci został uznany za świętego. Sól ziemi i światłość świata!