Dzisiaj słyszymy, jak Jezus mówi do ludu: „Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje” (Łk 9,23). To są właśnie słowa naszego Pana Jezusa Chrystusa, który nie wahał się ostrzec nas przed tym, co oznacza bycie chrześcijaninem. Jednak my - chrześcijanie - sprawiamy wrażenie, jakbyśmy nigdy nie zrozumieliśmy jego słów. Jakże często słyszymy ludzi narzekających, jak ciężkie jest życie. Jednym z najczęstszych zarzutów jest: - jeśli Pan jest ze mną, to dlaczego tak cierpię?

Często myślimy, że tylko dlatego, że jesteśmy chrześcijanami, wszystko musi nam się udawać, ponieważ nasz Bóg jest Bogiem wszechmogącym. Dzieje się tak, ponieważ jesteśmy przyzwyczajeni do słuchania kaznodziejów, którzy głoszą nam „ewangelię sukcesu”. Papież Franciszek, podczas jednego ze swoich wystąpień na Anioł Pański powiedział: «Naśladowanie Jezusa oznacza branie własnego krzyża - który wszyscy posiadamy - aby Mu towarzyszyć w Jego drodze, drodze niewygodnej, która nie jest drogą do sukcesu, lecz drogą przemijającej chwały, prowadzącą do prawdziwej wolności i uwalniającej nas od egoizmu i grzechu».

Dzisiaj Jezus ponownie wzywa nas do oczyszczenia naszych intencji od momentu, gdy postanowiliśmy pójść za Nim. Nigdy nam nie obiecywał, że jeśli go wybierzemy, to wszystko zawsze będzie nam się układać po naszej myśli. Musimy być przygotowani do niesienia naszego codziennego krzyża i naśladowania Go, nawet jeśli oznacza to utratę życia; «bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa» (Łk 9,24). Było to ostatnie świadectwo, jakie św. Andrzej Kim Taegon, św. Paweł Chong i towarzysze - męczennicy koreańscy, których wspomnienie dziś obchodzimy - złożyli Chrystusowi, aby uczestniczyć w Jego wiecznej uczcie.