Dziś obchodzimy wspomnienie św. Teresy z Ávili. Ewangelia głoszona w dniu tej Doktor Kościoła zaleca nam prostotę dzieci, abyśmy z ufnością oddali się w ręce Ojca: "Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom" (Mt 11,25). O dzieciach Jezus powiedział: "Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie i nie przeszkadzajcie im, do takich bowiem należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Być jak dzieci nie oznacza trwać w nieustannym infantylizmie psychicznym. Dziecko to ten, kto z ufnością pozwala prowadzić się ojcu za rękę. Na każdym kroku odkrywa to, co pokazują mu rodzice. Wszystkie dzieci stawiają pierwsze kroki, trzymając się kochających rąk swoich rodziców. Pełnienie woli Ojca jest tym, o co prosimy za każdym razem, gdy odmawiamy "Ojcze nasz", i jest podstawową cechą tego, kto staje się jak dziecko. "Ten, który troszczył się o ciebie, zanim jeszcze istniałeś, czyż nie będzie się troszczył o ciebie, skoro powołał cię do życia? Ten, który cię stworzył, jest także Tym, który cię podtrzymuje" (św. Augustyn). Wszystko spoczywa w Bożej Opatrzności.

Bóg, nasz Ojciec, nigdy nas nie opuszcza. To raczej my mamy oddać się w Jego ręce. Dzisiejsza Ewangelia właśnie do tego nas zaprasza: aby zaufać Temu, który zawsze nam towarzyszy. Ufność i pokora nie są dziś w modzie, ale z pewnością są jedyną drogą prowadzącą do Boga. Święta Teresa mówi o tym wyraźnie: "Widziałam jasno, że jeśli chcemy, aby najwyższy Majestat objawił nam wielkie tajemnice, musimy wejść przez te drzwi [kontemplację Jezusa]. Niech nikt nie szuka innej drogi (...). Tą drogą trzeba iść w wolności, oddając się w ręce Boga".

Zapytajmy dziś szczególnie samych siebie, jak wygląda nasze życie: czy potrafimy milczeć, aby pozwolić Bogu mówić? Czy modlimy się, powierzając się Jego rękom? Ufności i pokory musimy uczyć się w Kościele, naszej Matce: czy z pokorą Jej ufamy i czy Ją kochamy?