Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: V Środa Wielkanocy

Pierwsze Czytanie (Dz 15,1-6): W Antiochii niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: „Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni”. Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do apostołów i starszych.

Wysłani przez Kościół szli przez Fenicję i Samarię, sprawiając wielką radość braciom opowiadaniem o nawróceniu pogan. Kiedy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez Kościół, apostołów i starszych. Opowiedzieli też, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał. Lecz niektórzy nawróceni ze stronnictwa faryzeuszów oświadczyli: „Trzeba ich obrzezać i zobowiązać do przestrzegania Prawa Mojżeszowego”. Zebrali się więc apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę.
Psalm Responsoryjny: 121
R/. Idźmy z radością na spotkanie Pana.
Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: „Pójdziemy do domu Pana”. Już stoją nasze stopy w twoich bramach, Jeruzalem.

Do niego wstępują pokolenia Pańskie, aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana. Tam ustawiono trony sędziowskie, trony domu Dawida.
Śpiew przed Ewangelią (J 15,4.5): Alleluja, alleluja, alleluja. Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę. Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

Tekst Ewangelii (J 15,1-8): W owym czasie rzekł Jezus do uczniów: «Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który [go] uprawia. Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. Wytrwajcie we Mnie, a Ja [będę trwał] w was. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie - jeśli nie trwa w winnym krzewie - tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto we Mnie nie trwa, zostanie wyrzucony jak winna latorośl i uschnie. I zbiera się ją, i wrzuca do ognia, i płonie. Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni. Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami».

«Wytrwajcie we Mnie, a Ja będę trwał w was»

Rev. D. Antoni CAROL i Hostench
(Sant Cugat del Vallès, Barcelona, Hiszpania)

Dzisiaj ponownie rozważamy otoczenie Jezusa znajdującego się pośród Apostołów w atmosferze szczególnej bliskości. On powierzył im to, co moglibyśmy nazwać ostatnią wolą: ostatnie słowa, które wypowiada się przy pożegnaniu, takie które mają szczególną moc, jakby chodziło o testament.

Wyobrażamy sobie tę sceną w wieczerniku. Tam Jezus obmył im nogi, ponownie zapowiedział swoje odejście i zostawił przesłanie braterskiej miłości oraz pocieszenie w Eucharystii i obietnicę Ducha Świętego (cf. J 14). Teraz w rodziale piętnastym Ewangelii znajdujemy wezwanie do jedności w miłosierdziu.

Pan nie ukrywa przed uczniami trudności ani niebezpieczeństw, które staną przed nimi w przyszłości: «Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować» (J 15,20). Lecz nie mają się bać ani poddawać nienawiści świata: Jezus ponawia obietnicę wysłania Obrońcy, gwarantuje swoje towarzyszenie we wszystkim o co poproszą i wreszcie prosi Ojca za nimi - za nami wszystkimi – podczas modlitwy kapłańskiej (cf. J 17).

Niebezpieczeństwo nie przychodzi z zewnątrz: największe zagrożenie może pochodzić od nas samych przez brak braterskiej miłości między członkami Mistycznego Ciała Chrystusa i przez brak łączności z Głową tego Ciała. Przesłanie jest jasne: «Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić» (J 15,5).

Piersze pokolenia chrześcijan zachowywały żywą świadomość w potrzebie jedności w miłości. A oto świadectwo Ojca Kościoła Świętego Ignacego Antiocheńskiego: «Jednoczcie się wszyscy, jak w jednej świątyni Boga, jakby wokół tego samego ołtarza, tego samego Jezusa Chrystusa, który od jednego Ojca pochodzi, który był u Ojca i do Niego powrócił». A to polecenie Świętej Maryi, Matki chrześciajan: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie» (J 2,5).