Nasza strona wykorzystuje pliki cookie w celu poprawy komfortu użytkowania. Zalecamy zaakceptowanie jego użycia, aby w pełni korzystać z nawigacji

Zespół 200 kapłanów komentuje Ewangelię na dzień

Zobacz inne dni:

Dzień liturgiczny: XIV Czwartek okresu zwykłego

Pierwsze Czytanie (Oz 11,1-4.8c-9): To mówi Pan: „Miłowałem Izraela, gdy jeszcze był dzieckiem, i syna swego wezwałem z Egiptu. Ja uczyłem chodzić Efraima, na swe ramiona ich brałem; oni zaś nie rozumieli, że troszczyłem się o nich. Pociągnąłem ich ludzkimi więzami, a były to więzy miłości. Byłem dla nich jak ten, co podnosi do swego policzka niemowlę, schyliłem się ku niemu i nakarmiłem go. Moje serce się wzdryga i rozpalają się moje wnętrzności. Nie chcę, aby wybuchnął płomień mego gniewu, i Efraima już więcej nie zniszczę, albowiem Bogiem jestem, nie człowiekiem; pośrodku ciebie jestem Ja, Święty, i nie przychodzę, żeby zatracać”.
Psalm Responsoryjny: 79
R/. Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.
Usłysz, Pasterzu Izraela, Ty, który zasiadasz nad cherubinami. Zbudź swą potęgę i przyjdź nam z pomocą.

Powróć, Boże Zastępów, wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl. I chroń to, co zasadziła Twoja prawica, latorośl, którą umocniłeś dla siebie.
Śpiew przed Ewangelią (Mk 1,15): Alleluja, alleluja, alleluja. Bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Alleluja, alleluja, alleluja.

Tekst Ewangelii (Mt 10,7-15): W owym czasie rzekł Jezus do swoich uczniów: Idźcie i głoście: "Bliskie już jest królestwo niebieskie". Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie! Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. Nie bierzcie na drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski! Wart jest bowiem robotnik swej strawy. A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie. Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was! Gdyby was gdzie nie chciano przyjąć i nie chciano słuchać słów waszych, wychodząc z takiego domu albo miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych! Zaprawdę, powiadam wam: Ziemi sodomskiej i gomorejskiej lżej będzie w dzień sądu niż temu miastu».

«Idźcie i głoście: "Bliskie już jest królestwo niebieskie"»

Rev. D. Antonio BORDAS i Belmonte
(L’Ametlla de Mar, Tarragona, Hiszpania)

Dzisiaj, tekst Ewangelii zaprasza do ewangelizacji; mówi: «Głoście» (cf. Mt 10,7). Owym głoszeniem jest dobra nowina Jezusa Chrystusa, która mówi o królestwie Bożym, oraz że on jako nasz zbawiciel został posłany na świat przez Ojca jako jedyny, który może odnowić nas od środka i zmienić świat, w którym żyjemy.

Jezus mówił «bliskie już jest królestwo niebieskie» (Mt 10,7). Był on zapowiedzią królestwa Bożego, które stawało się wśród kobiet i mężczyzn w miarę jak dobro postępowało i pokonywało zło.

Jezus pragnie zbawienia całego człowieka, jego ciała i duszy; a nawet więcej, wobec tajemnicy śmierci, jaka przejmuje ludzkość, Jezus proponuje zmartwychwstanie. Kto żyje w śmierci grzechu, kiedy doświadcza łaski, otrzymuje nowe życie. To właśnie jest wielka tajemnica, której dotykamy w chwili naszego chrztu: my chrześciajnie jesteśmy wezwani do zmartwychwstania!

Oto, jak Papież Franciszek poszukuje dobra w człowieku słowami: «“Kultura pogardy” sprawiła, że staliśmy się obojętni na marnotrawstwo pożywienia. W dawniejszych czasach nasi dziadkowie bardzo dbali o to, aby nie wyrzucano nadmiaru pożywienia. ¡Wyrzucanie jedzenia jest jakby kradzeniem go ze stołu biedaka, który cierpi głód!».

Jezus mówi nam, byśmy zawsze głosili pokój. Gdy kapłan niesie Komunię choremu, mówi: «¡Pokój Pański temu domowi!». I pokój Chrystusa zostaje tam, o ile znajdują się osoby godne tego pokoju. Potrzeba otwarcia na dary królestwa Bożego. Z drugiej strony tak wielu ludzi szuka wymówek, aby nie przyjąć Ewangelii.

Mamy wobec ludzi wielkie zobowiązanie, bo skoro uwierzyliśmy, nie możemy przestać głosić Ewangelię, dzięki której żyjemy i pragniemy, by żyli nią inni.